Dolmen

Zdjęcia odbywały się między 28 czerwca a 1 grudnia 2004 roku, głównie na Belle-Île-en-Mer, w Le Conquet i w zatoce Douarnenez, fikcyjna wyspa Ty Kern będąc w rzeczywistości Belle-Île-en-Mer.

Menhiry, które krwawią, centralny element fabuły, zostały w rzeczywistości zbudowane z betonu na metalowej konstrukcji i zainstalowane na półwyspie Kermorvan, blisko latarni morskiej w Le Conquet.

Zamek Kerouartz w Lannilis, który służy jako scenografia zamku Kersaintów, to rezydencja z początku XVII wieku, w której rzeczywiście miała miejsce zbrodnia.

Po zakończeniu zdjęć, menhiry i dołmen z kartonu gipsowego zostały odzyskane przez firmę Kanabeach, a następnie w 2018 roku ofiarowane miastu Locmaria-Plouzané, gdzie są teraz eksponowane przy wejściu do parku Ti Izella.

Szósty i ostatni odcinek zebrał 12 879 360 widzów (53,1% udziału w rynku), co czyni go drugą najlepszą oglądalnością roku 2005 na wszystkich kanałach we Francji.

Hrabia Guy-Pierre de Kersaint pozwał produkcję, uważając, że nazwisko jego rodziny było wykorzystywane i dyskredytowane przez postać fikcyjną; oddalony w pierwszej instancji i w apelacji, ostatecznie odnalazł zwycięstwo przed Sądem Kasacyjnym w 2009 roku, który orzekł, że wykorzystanie nazwiska godziło w jego honor pomimo ryzyka pomylenia ocenionego jako minimalne.

Czternaście lat po emisji, belgijski magazyn Moustique opublikował bardzo surową krytykę, określając scenariusz mianem 'portnawak', jednocześnie признając, że serial pozostaje 'matką wszystkich saga letnich' dzięki swoim 12 milionom średnich widzów.

Sukces serialu przyczynił się do powstania dwóch sequeli opublikowanych bezpośrednio w formie książek przez scenarzystów Nicole Jamet i Marie-Anne Le Pezennec: Les Oubliés de Killmore (2007) i La Dernière Malédiction (2010), wydane przez Michel Lafon.