Ja, Klaudiusz

Produkcję serialu opóźniły skomplikowane negocjacje między BBC a posiadaczami praw autorskich do niedokończonej ekranizacji filmowej z 1937 roku w reżyserii Alexandra Kordy. Opóźnienie to dało jednak scenarzyście Jackowi Pulmanowi dodatkowy czas na dopracowanie scenariusza.

Serial nakręcono w całości na wideotaśmie w studiach BBC Television Centre, z powodów artystycznych, a nie budżetowych, w konwencji telewizyjnego teatru bez scen plenerowych. Produkcja kosztowała stosunkowo mało, bo około 60 000 funtów za godzinę materiału.

Oryginalna wersja odcinka 8, „Zeus, by Jove!”, zawierała bardzo szokującą scenę zakończenia po tym, jak Kaligula wyciął płód z łona Druzylli. Scenę tę wielokrotnie ponownie montowano, nawet w dniu premiery, na polecenie Billa Slatera, ówczesnego szefa działu seriali.

Po pierwszej emisji i powtórce dwa dni później, mocniejszą wersję zakończenia odcinka „Zeus, by Jove!” (wykorzystującą charakteryzację na brzuchu aktorki) ponownie zmontowano na łagodniejszą. Ta „nieco bardziej brutalna” wersja zaginęła, ponieważ BBC nie posiada już jej kopii.

Derek Jacobi był daleko na liście kandydatów do roli Klaudiusza – rozważano m.in. amerykańską gwiazdę Charltona Hestona oraz brytyjskiego aktora-komika Ronniego Barkera. Jacobi otrzymał rolę dopiero po tym, jak inny nieujawniony, wcześniej zaangażowany brytyjski aktor okazał się nieodpowiedni i musiał zostać zastąpiony w ostatniej chwili.

Brian Blessed pierwotnie przesłuchiwał się do roli Tyberiusza, ale ostatecznie namówiono go do zagrania Augusta. Reżyser Herbert Wise doradził mu, by grał Augusta jako zwykłego człowieka, ponieważ to reakcje otoczenia mają czynić go cesarzem.

John Hurt najpierw odrzucił rolę Kaliguli. Ponieważ Derek Jacobi był jedynym aktorem występującym we wszystkich odcinkach, a pozostali mieli inne zobowiązania, zamiast tradycyjnej imprezy pożegnalnej po zakończeniu zdjęć zorganizowano specjalne przyjęcie przedprodukcyjne – reżyser Herbert Wise celowo zaprosił na nie Hurta, licząc, że zmieni zdanie, co też się stało po poznaniu ekipy i obsady.

Siân Phillips początkowo miała trudności z zagraniem Liwii, ponieważ starała się uczynić postać sympatyczną i usprawiedliwić jej motywacje, zamiast grać ją jako jednoznacznie złą. Reżyser Herbert Wise poradził jej, by nie bała się kampowej gry i po prostu grała zło, mówiąc, że im bardziej będzie zła, tym będzie zabawniejsza i bardziej przerażająca.

W chwili premiery w 1976 roku reakcje w Wielkiej Brytanii były negatywne, jednak serial szybko zdobył ogromną popularność wśród widzów, osiągając średnio 2,5 miliona widzów na odcinek. Serial zdobył trzy nagrody BAFTA w 1977 roku oraz nagrodę Emmy w 1978 roku dla Tima Harveya za scenografię.

Twórcy hitowego serialu Dynastia z lat 80. przyznali, że chcieli stworzyć współczesną wersję „Ja, Klaudiusza”. Krytycy porównywali też intrygi władzy i machinacje z serialu do późniejszych produkcji, takich jak Rodzina Soprano, Gra o tron czy House of Cards.