Nisekoi

Nisekoi powstało z rozdziału pilotażowego opublikowanego w magazynie „Shōnen Jump NEXT!” zimą 2011 roku, który spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem na tle innych prezentowanych wtedy historii, co utorowało drogę do regularnej serializacji w „Shūkan Shōnen Jump”.

Autor Naoshi Komi po zakończeniu swojej wcześniejszej serii „Double Arts” przez pewien czas nie miał nowego serializowanego tytułu, a to jego redaktor zasugerował mu powrót do komedii romantycznej, gatunku, który Komi już wcześniej wypróbował w jednorazowym rozdziale „Koi no Kamisama”.

We wczesnej koncepcji serii bohaterowie mieli chodzić do szkoły, w której uczniów przymusowo dobierano w pary jako rzekome związki, a na pewnym etapie prac nad światem przedstawionym rozważano nawet nadanie fabule charakteru fantasy.

W 2015 roku Nisekoi przekroczyło 167 odcinków, bijąc rekord serii „Ichigo 100%” i stając się najdłużej ukazującą się komedią romantyczną w historii magazynu „Shūkan Shōnen Jump” – łącznie liczyło 229 rozdziałów zebranych w 25 tomach.

Mimo rekordowej długości serializacji, w ostatnich latach publikacji popularność mangi znacząco spadła, a tytuł regularnie zajmował ostatnie miejsca w rankingach czytelników magazynu, co kilkukrotnie wywoływało plotki o rychłym zakończeniu serii.

Do kwietnia 2018 roku łączny nakład tomów zebranych Nisekoi przekroczył 12 milionów egzemplarzy, a pierwsza light novel z serii „Urabana” zajęła 2. miejsce w rankingu książkowym Oricon, ustępując jedynie „Haikyu!!”.

W wersji anime obsada aktorów głosowych została całkowicie zmieniona względem wcześniejszej adaptacji VOMIC (komiks z dźwiękiem), a do głównych ról zaangażowano m.in. Kōkiego Uchiyamę i Harukę Tomatsu.

W filmie aktorskim z 2018 roku główne role zagrali Kento Nakajima i Ayami Nakajō, a za reżyserię odpowiadał Hayato Kawai.

Reżyserem serii anime był Akiyuki Shinbo, znany z takich tytułów jak „Monogatari” i „Puella Magi Madoka Magica”, a produkcję zrealizowało studio Shaft, co widać w charakterystycznych dla studia zabiegach wizualnych, takich jak statyczne plansze-przerywniki (aicatch) pojawiające się przy przeskokach czasowych.

Postać matki Chitoge, Hany Kirisaki, została według autora Naoshiego Komiego wzorowana na Revy z mangi/anime „Black Lagoon”, a nawet użyczyła jej głosu ta sama seiyū, Megumi Toyoguchi, która podkłada głos pod Revy.

Anime zakończyło się w połowie fabuły oryginalnej mangi, nie ujawniając rozwiązania centralnej zagadki serii – tożsamości dziewczyny z obietnicy sprzed dziesięciu lat ani losów medalionu i klucza – co pozostawiło widzom niedosyt i poczucie niedokończonej historii.