The Singing Detective

Dennis Potter cierpił na artropę psoriacyjną, przewlekłą chorobę skóry i stawów, podobnie jak postać Philipa Marlowa, i pisał piórem przywiązanym do nadgarstka w taki sam sposób, jak Marlow robi to w ostatnim odcinku. Stan zdrowia Pottera był jeszcze bardziej poważny niż ten przedstawiony w serialu, ze skórą pękającą i krwawiejącą.

Oryginalnym zaproponowanym tytułem serialu był 'Smoke Rings', a Potter planował porzucić wątek noir 'Śpiewającego detektywa' po pierwszym odcinku, obawiając się, że nie przyciągnie uwagi publiczności.

W oryginalnym scenariuszu Pottera sceny szpitalne miały być kręcone na wideo, sceny noir na taśmie filmowej, a sceny z dzieciństwa czarno-białe, ale wbrew woli autora wszystkie sceny ostatecznie kręcono na taśmie filmowej.

Aktor Lyndon Davies, który gra Marlowa w dzieciństwie, i William Speakman, który gra młodego Marka Binneya, byli kolegami w Chosen Hill School w Gloucestershire, niedaleko miejsca urodzenia Pottera w Forest of Dean.

Kilka aktorów gra wiele postaci: Patrick Malahide wciela się w trzy postacie (Finneya, Binneya i Raymonda), podczas gdy Alison Steadman gra zarówno matkę Marlowa, jak i tajemniczą 'Lili'.

Halucynacje Marlowa inspirują się Philipem Marlowem z 'Murder, My Sweet' (1944), adaptacji Raymonda Chandlera w interpretacji Dicka Powella, który później również grał 'śpiewającego detektywa' w radiu w 'Richard Diamond, Private Detective'.

Brytyjski zespół rockowy Elbow wybrał swoją nazwę ze słów z serialu, które głoszą, że 'elbow' (łokieć) to 'najpiękniejsze słowo w języku angielskim'.

Reżyser Jon Amiel zestawił i zmontował muzykę generyczną thrillera używaną w całym serialu z 60 taśm biblioteki dźwiękowej, które sam zebrał.

Steven Bochco cytował serial jako główną inspirację dla 'Cop Rock' (1990), chociaż jego serial wykorzystywał specjalnie nagrane numery muzyczne zamiast istniejącej już muzyki jak w 'Śpiewającym detektywie'.

Serial zdobył nagrodę Peabody Award w 1989 roku i zajmuje 20. miejsce na liście 100 Największych Brytyjskich Seriali Telewizyjnych British Film Institute, głosowanej przez profesjonalistów branży w 2000 roku.