W domu zombie

Charlie Brooker powiedział, że podstawowy pomysł przyszedł mu w 2004 roku podczas oglądania serialu 24, kiedy pomyślał, że terroryści w serialu poruszają się falami jak w grze Space Invaders i żartobliwie zasugerował, że mogliby to być zombie, co zainspirowało go do wyobrażenia sobie apokalipsy zombie wybuchającej podczas kręcenia serialu Big Brother.

Brooker napisał pierwszy szkic scenariusza w 2005 roku podczas emisji szóstej serii Big Brother, oparując niektóre fikcyjne postacie mieszkańców na rzeczywistych byłych uczestnikach: Maxwell Ward i Saskia Howard-Clarke zainspirowali postaci Marky'ego i Veroniki, natomiast Pippa i Space były luźno oparte na Helen Adams i Kieronie 'Science' Harveyu.

Na potrzeby badań Brooker uczestniczył w bezpośredniej eliminacji George'a Gallowaya podczas Celebrity Big Brother 4 oraz odwiedził korytarze kamer otaczające rzeczywisty dom; powołał się również na filmy zombie takie jak seria Romero'ego Dead, Zombie Flesh Eaters, 28 dni później i The Walking Dead jako inspiracje.

Scena eliminacji Pippy została faktycznie sfilmowana w rzeczywistym domu Big Brother w Elstree 18 lipca 2008, tej samej nocy, w której Belinda Harris-Reid została naprawdę wyeliminowana z Big Brother 9; aktorka Kathleen McDermott została "wyeliminowana" przed publicznością na żywo i nagrała przygotowaną wcześniej improwizowaną rozmowę o eliminacji z Davidem McCallem.

Kilka byłych mieszkańców Big Brother zostało sfilmowanych jako ich sami w fikcyjnej scenie zjazdu, a produkcja następnie osobno nagrywała ich reakcje na fikcyjny wybuch apokalipsy zombie.

Sceny zombie z udziałem Daviny McCall zostały sfilmowane w ciągu jednego dnia; ciała w sekwencji korytarza to były specjalne manekiny efektów, z wyjątkiem jednego, który McCall jada, a manekin jej samej został użyty do niektórych ujęć, ponieważ była dostępna tylko przez jeden dzień.

McCall powiedziała, że następnego dnia po kręceniu była pokryta siniakami z powodu wielokrotnego uderzania drzwi, a swoją strategię biegania jako zombie wzorował na T-1000 z Terminator 2: Sąd Ostateczny.

Ograniczenia budżetowe i czasowe wpłynęły na produkcję: statystów czasami przebrykiwano, aby grali wiele ról zombie z powodu kosztów soczewek kontaktowych, planowany wybuch samochodu w odcinku 2 został zmniejszony do zwykłej awarii, a oryginalny koncept finału ustawiony sześć miesięcy po wybuchu musiał zostać porzucony; wielu zombie w scenach tłumów to byli wolontariusze zwerbowani online.

Charlie Brooker ma krótką rolę cameo jako zombie w drugim odcinku.

Fikcyjne logo oka Big Brother użyte w serialu zostało zaprojektowane jako kombinacja kilku logo użytych w rzeczywistej franczyzie Big Brother, a plan sieciowy powielił kamery rzeczywistego serialu, dwustronnie przezroczyste lustra, które mogły ukrywać ekipę kamer, sztuczny trawnik i zmodyfikowany fotel Diary Room z Big Brother 8.

W ramach kampanii promocyjnej mapa regionu Borehamwood (miejscu rzeczywistego domu Big Brother) została dodana do przeglądarki internetowej gry Urban Dead, obok interaktywnego klipu Diary Room, w którym uczestnik pokryty krwią wydawał się pisać podane przez widza imię widza na ścianie; ta kampania później wygrała nagrodę BAFTA Television Craft Award za Interactive Creative Contribution.

Simon Pegg skrytykował serial w kolumnie w The Guardian za użycie szybko poruszających się zombie, nazwę takie stworzenia "pozbawionymi poetycznej subtelności"; Brooker odpowiedział, że zombie musiały biegać, aby opowieść działała i że biegające zombie były tańsze w produkcji niż powolne.

W 2013 roku czternasty sezon Big Brother zawierał zadanie nawiązujące do kwarantanny obejmujące fikcyjny wybuch wirusa rzekomo zainspirowany serialem Dead Set, a Brooker zanotował, że zespół produkcyjny sprawdził u niego, czy nie ma nic przeciwko tej referencji.

Brooker powiedział, że Dead Set "zawiera całe DNA serialu Black Mirror", a retrospektywne komentarze opisały miniserial jako tematyczną przewidującą publikację jego późniejszego serialu antologicznego Black Mirror.

Brazylijska adaptacja zatytułowana Reality Z miała premierę na Netflixie w 2020 roku, a podczas pandemii COVID-19 relacje medialne o uczestnikach Big Brother wychodzących z izolacji w zmieniony świat porównywane były do premisy serialu Dead Set.