Star Trek: Picard

Pomysł serialu narodził się z projektu odcinka Star Trek: Short Treks, w którym młody Picard miał odwiedzić w szpitalu postarzałą Uhurę graną przez Nichelle Nichols i otrzymać misję związaną z Borgami; ten pomysł nie doszedł do skutku, ale zainspirował krótki metraż ze starszym Picardem, z którego narodził się cały serial.

Patrick Stewart wcześniej wielokrotnie mówił, że nie chce wracać do roli Picarda i uważał ten rozdział kariery za zamknięty, a na pierwsze spotkanie z twórcami w hotelu Beverly Wilshire przyszedł z zamiarem odrzucenia propozycji – zmieniła jego zdanie scenarzystka Kirsten Beyer.

Zanim ustalono ostateczny tytuł, produkcja funkcjonowała roboczo pod nazwą Star Trek: Destiny, zarejestrowaną przez CBS jako znak towarowy już w 2018 roku.

Twórcy pierwotnie rozważali, by nie sprowadzać żadnych postaci ze Star Trek: Następne pokolenie, aby Picard nie opierał się na nostalgii, ale ostatecznie zdecydowali się na powroty gwiazd, takich jak Brent Spiner, Jonathan Frakes i Marina Sirtis, uznając to za szansę, której szkoda by było nie wykorzystać.

Brent Spiner kontynuuje tradycję serii, grając kolejnego męskiego przedstawiciela rodu Soong – oprócz Daty i Lore'a wciela się także w Altana Iniga Soonga oraz jego przodka Adama Soonga.

Serial kręcono w Santa Clarita Studios w Kalifornii pod roboczym tytułem Drawing Room, a produkcja otrzymała duże ulgi podatkowe od California Film Commission, dzięki czemu zdjęcia realizowano w Kalifornii zamiast w Toronto, gdzie kręcono Star Trek: Discovery.

Z powodu opóźnień spowodowanych pandemią COVID-19 drugi i trzeci sezon musiały być kręcone jedno po drugim bez przerwy, co dla ponad osiemdziesięcioletniego wówczas Patricka Stewarta było – jak sam przyznał – ekscytujące, ale i bardzo wyczerpujące, gdyż zdjęcia trwały nieprzerwanie niemal 14 miesięcy.

Kompozytor Jeff Russo poprosił Alexa Kurtzmana o możliwość napisania muzyki do serialu, gdy zobaczył ogłoszenie Stewarta o powrocie do roli Picarda na konwencie w Las Vegas; motyw przewodni serialu rozpoczyna i kończy dźwięk piccolo, przywodzący na myśl fikcyjny flet resikański, na którym Picard grał w odcinku Następnego pokolenia „Wewnętrzne światło”.

W trzeciej sezonie Jeffa Russo zastąpił kompozytor Stephen Barton, a muzyk Craig Huxley zagrał na wynalezionym przez siebie instrumencie zwanym blaster beam, którego użył już wcześniej przy muzyce do filmu Star Trek: The Motion Picture z 1979 roku.

Tydzień po premierze CBS ogłosiło, że Picard pobił rekord liczby odtworzeń wśród oryginalnych seriali CBS All Access, notując o 115 procent więcej odtworzeń niż wcześniejszy rekordzista, Star Trek: Discovery.

Wprowadzenie w pierwszym sezonie postaci Picarda przeniesionego do syntetycznego ciała wywołało tygodniową debatę wśród redaktorów wiki Memory Alpha na temat tego, czy dla wersji syntetycznej postaci należy stworzyć osobną stronę – ostatecznie zdecydowano, by informacje pozostały na tej samej stronie.