Lilo ve Stiç

Chris Sanders, Stitch karakterini 1985'te Kaliforniya Sanat Enstitüsü'nden mezun olduktan sonra başarısız olan bir çocuk kitabı projesi için yaratmıştı; ormanda yaşayan, kökeni açıklanmayan küçük bir canavar hikayesi olacaktı ama proje terk edilmişti.

1997'de Michael Eisner'in Vermont'taki çiftliğinde yapılan bir toplantıda Thomas Schumacher, 'kuşağımızın Dumbo'su' olacak bir film yapılmasını önerdi ve bu projeyi Chris Sanders'a teklif etti.

Sanders başlangıçta hikayeyi kırsal Kansas'ta bir çiftlikte, Stitch'in orman hayvanlarıyla etkileşime girdiği bir kurguyla tasarlamıştı; ancak Schumacher, yaratığın insan dünyasıyla etkileşime girmesinin daha güçlü bir kontrast yaratacağını önerdi.

Sanders, Florida'daki bir otel odasında üç gün boyunca çalışarak 29 sayfalık bir sunum kitapçığı hazırladı; hikayeyi Hawaii'ye taşıma fikri, duvarındaki bir Hawaii haritasına bakarken ve daha önce oraya tatile gitmiş olmasından esinlenerek ortaya çıktı. Lilo ve Nani isimlerini de bir tatil yol haritasından bulmuştu.

Filmin merkezi temalarından biri olan 'ohana' (aile) kavramı, animasyon ekibinin araştırma için Kauai adasına yaptığı gezide bir tur rehberinin anlattıklarından esinlenerek hikayeye dahil edildi.

Orijinal taslakta Stitch bir uzaylı çete lideriydi ve Jumba onun eski suç ortaklarından biriydi; ancak test seyirci tepkileri sonucunda ikili yaratık-yaratıcı ilişkisine dönüştürüldü.

Daveigh Chase, Lilo rolü için 150'den fazla adayla yarışarak 1998 sonbaharında bu rolü kazandı.

Stitch başlangıçta konuşmayan bir karakter olarak tasarlanmıştı; sonunda Dean DeBlois'in önerisiyle profesyonel bir seslendirme sanatçısı yerine yönetmen Chris Sanders kendisi Stitch'i seslendirdi ve bu ses, stüdyoda insanları rahatsız etmek için kullandığı bir sesti.

Cobra Bubbles karakteri başlangıçta daha çekingen biri olarak tasarlanmıştı ve rol için Jeff Goldblum düşünülmüştü; Goldblum'un reddetmesi üzerine karakter daha ürkütücü hale getirilerek Ving Rhames'e verildi, bu karar yönetmenlerin Rhames'i Pulp Fiction'daki performansından hatırlamasıyla alındı.

Ricardo Montalbán, filmin erken gelişim aşamasında kötü karakterlerden biri olarak kadroya alınmış ve Star Trek II filmindeki Khan karakterine benzer bir sesle kayıt yapmıştı; ancak Stitch'in çetesinin hikayeden çıkarılmasıyla tüm replikleri ve karakteri kesildi.

11 Eylül saldırılarından sonra, yapımın bitmesine sadece birkaç hafta kala filmin doruk noktası tamamen değiştirildi; başlangıçta Honolulu şehir merkezinde bir Boeing 747'nin kaçırılmasını içeren sahne, Jumba'nın uzay gemisiyle Kauai dağları üzerinden uçuşa dönüştürüldü.

Bütçe kısıtlaması nedeniyle bilgisayar animasyonu kullanılamadı; film iki boyutlu geleneksel yöntemlerle çizildi ve karakter tasarımları Disney'in kurumsal stilinden ziyade Sanders'ın kişisel çizim tarzına dayandırıldı.

Disney, 1940'ların ortasından beri terk ettiği suluboya arka plan tekniğini Lilo & Stitch için yeniden kullandı; bu teknik daha önce Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler, Pinokyo ve Dumbo gibi filmlerde kullanılmıştı ve arka plan sanatçılarının bu teknikte eğitilmesi gerekti.

Filmin pazarlama kampanyası için Stitch'in Disney'in klasik filmlerine 'dalış yaptığı' dört parodi fragman hazırlandı; Küçük Deniz Kızı, Güzel ve Çirkin, Aladdin ve Aslan Kral'dan sahneleri bozan bu fragmanlarda çoğu orijinal seslendirme sanatçısı yeniden rol aldı.

Filmin İngiltere'deki gösterimi için bir sahne değiştirildi: Lilo'nun çamaşır kurutma makinesinde saklandığı orijinal sahne, çocukları kurutma makinelerine saklanmaya teşvik etmemek amacıyla pizza kutusunun kapı olarak kullanıldığı bir dolap/tuvalet sahnesine dönüştürüldü; bu değiştirilmiş versiyon sonradan tüm bölgelerdeki standart versiyon haline geldi.

DVD'nin çıkışının ilk gününde 3 milyondan fazla kopya satılarak 45 milyon dolarlık perakende satış geliri elde edildi.