Zamanda Sıçrayan Kız

Film, Yasutaka Tsutsui'nin aynı adlı romanının doğrudan bir uyarlaması değildir, ancak yaklaşık 20 yıl sonra geçen bir devamıdır: kahramanı Makoto Konno, orijinal romanın kahramanı Kazuko Yoshiyama'nın yeğenidir.

Yönetmen Mamoru Hosoda, 'Howl's Moving Castle' projesinden istifa ettikten sonra Studio Ghibli'yi bırakmış ve kaygı içinde Toyama'ya dönüp annesine bakılmayı düşünmekteyken, Madhouse'dan Masao Maruyama, Hosoda'nın yönettiği bir Ojamajo Doremi bölümünü görerek ona Tsutsui'yi uyarlamasını teklif etmiştir.

Senarist ve yönetmen, filmi 'gençlik' temasına odaklamayı tercih etmişlerdir; orijinal romanın bilim kurguyu işlediğini ve Obayashi'nin 1983 live-action versiyonunun zaten romantizmi işlediğini düşünerek.

Makoto Konno'ya seslendiren aktris Riisa Naka, 2010'daki live-action uyarlamasında da başrol oynamış ve bu sefer Makoto'nun kuzeni olarak rol almıştır, bu da animasyon filminin oluşturduğu sürekliliğe uygunluk gösterir.

Film, yüz ve kıyafetlerin animasyonunda tam tamına gölgenin olmamasıyla öne çıkmaktadır; bu, Hosoda'nın çok 'kodlanmış' bir görünüm yaşamamak ve filmi Japon animasyonuna alışkın olmayan izleyiciler için daha erişilebilir kılmak için bilinçli bir stil seçimidir.

Filmin görsel kimliğini oluşturan karakteristik bulutlar, Hosoda'nın sanat yönetmeni Nizo Yamamoto'ya Miyazaki'nin 'Laputa: Castle in the Sky' filmindeki bulut stilini yeniden oluşturmasını istemesinden kaynaklanmıştır; bu stil o zamandan beri Japonya'da 'Nizo bulutları' olarak anılmaktadır.

Oku Hanako'nun şarkı teması 'Garnet', Hosoda tarafından reddedilen birkaç versiyondan sonra ortaya çıkmıştır; yönetmen son tarihten hemen önce ona 'sinemayı terk ederken mavi gökyüzüne doğru gözlerinizi kaldırmak isteyecek' bir şarkı istemesinden sonradır ki final versiyonu bestelenmesi gerçekleşmiştir.

Başlangıçta Japonya'da sadece 6 salonda sınırlı tanıtımla gösterime giren film, ağızdan ağıza harita sayesinde başarıya dönüşmüş, Shinjuku Theatre sinemada ayakta izleme seanslarına yol açmış ve distribütörü salonları çoğaltmaya zorlamıştır; dağıtım, sinemadan sinemaya dolaşan sadece 14 kopya film ile yapılmış, toplam 40 haftalık gösterim süresi ve 180.000'den fazla izleyici sayısına ulaşmıştır.

Filmdeki müze sergisinde sunulan sanat eserleri, 'Baigneuses ni tsubaki kiku zu' adlı kurgusal tablo hariç olmak üzere, Tokyo Ulusal Müzesi'nin koleksiyonlarından gerçek eserlerdir; Hosoda'nın özel talebesiyle dahil edilen bir tanesi hariç, Teksas'taki Kimbell Art Museum'dan gelmektedir.