Dün Gibi

Proje, Omnibus Promotion'un yapımcısı Shigeharu Shiba tarafından önerilmiş ve Studio Ghibli'ye sunulmuştur; Hayao Miyazaki, uyarlanması zor olan bu manganın ancak Isao Takahata tarafından yönetilebileceğini düşünüyordu.

Toshio Suzuki'ye göre, Takahata'ya resmi olarak bu filmi yönetmeyi teklif etmek, Tombeau des lucioles'ün tamamlanmamış yayınından sonra ona yeni bir şans vermek için bir yoldu.

Orijinal manga sadece 1960'lardaki Taeko'nun çocukluğundan bahseder; hatıralarına geri dönen 27 yaşındaki ofis çalışanı yetişkin Taeko karakteri tamamen Isao Takahata'nın adaptasyon için orijinal bir icadıdır.

Takahata başlangıçta bu filmi yönetmeye isteksiz idi; ancak Toshio Suzuki ona hatıralarını hatırlamanın mutlaka hatırlayan birini gerektirdiğini söyleyince, başlangıçta tasarlanan lise öğrencisi kahramanı 27 yaşındaki bir çalışan kadına dönüştürmeye karar verdi.

Taeko rolü, şarkıcı ve oyuncu Miho Imai için özel olarak yazılmıştır: Toshio Suzuki'ye göre, Takahata rolü reddetmesi durumunda projenin tamamen iptal edileceğini açıklamıştır.

1966'da yayınlanan Hyokkori Hyōtanjima kukla gösterisini sadık bir şekilde yeniden oluşturmak için, ekip o zamanlar neredeyse bulunması imkânsız olan belgeleri bulmak için uzun araştırmalar yaptı ve sonunda bir kişi tarafından o dönemde kaydedilmiş bir ses kaseti buldu.

1982'de geçen sahneler prescoring yöntemi ile kaydedilmiştir (animasyondan önce kaydedilen sesler); bu, Takahata için bir ilk olup, bunu daha sonra Pompoko dahil olmak üzere tüm izleyen filmlerinde benimseyen yönetmen tarafından kullanılacaktır.

Takahata, karakter tasarımcısı Yoshifumi Kondō'yu teknik uygulanabilirlik ve zaman sınırlarına uyma konusunda o kadar endişelendirmiş ki, o bu seçimi sorgulamak için yapımcı Toshio Suzuki'ye başvurmuştur ve karakterlerin yanakları oldukça detaylı bir şekilde çizilmesini talep etmiştir.

Üretim süresi boyunca 73.000'den fazla celluloïd kullanılmış, renk sorumlusu Yasuda Michiyo en gerçekçi olanını bulmak için bazı sahneler için 450'den fazla farklı tonun karşılaştırmasını yapmıştır.

Sonu kapatan şarkı, Bette Midler tarafından seslendirilen 'The Rose'tan uyarlanmış, Isao Takahata tarafından Japonca'ya çevirilerek enka şarkıcısı Hibari... (Harumi Miyako) tarafından söylenmiştir.

Çocuk Taeko'nun gökyüzünde yüzme hayal ettiğini gösteren küçük bir sahne daha sonra Ghibli filmi Pompoko'da, tanukilerin dönüşüm dizisinin sırasında kısaca tekrar ortaya çıkar.

Film Japonya'da 3 ayda 2,2 milyon gişe ile büyük bir başarı elde ederek 1991'in Japon gişe başarısının en büyük hiti olmuştur.

Film Fransa'da hiçbir zaman sinema salonlarında gösterilmemiştir ancak birkaç festivalde gösterilmiş olup, 2019'da Netflix'te yayınlanması sırasında Fransızca dublajını almıştır; Disney daha önce DVD ve Blu-ray'de yalnızca orijinal versiyonu altyazılı sunmayı tercih etmiştir.

Daisy Ridley'in yetişkin Taeko rolünde oynadığı 2016'da yayınlanan İngilizce dublaj versiyonu, film için Kuzey Amerika'da sinema salonlarında çıkan ilk İngilizce dublaj yayınını işaretlemiştir.

Sanat yönetmeni Kazuo Oga tarafından boyanmış filmin dekorları kısmen Tokyo'daki Ōtemachi metro istasyonunun duvar resimlerinden ilham almış ve daha sonra Tokyo sanat müzesi dahil olmak üzere birkaç Japon müzesinde onun çalışmasına adanmış geniş bir sergi sunulmuştur.