Uzay Yolu: Uzay Macerası

Leonard Nimoy başlangıçta orijinal diziden alınmayan telif ücretleri nedeniyle Spock rolüne dönmeyi reddetti, bu yüzden karakter senaryo tamamen dışında bırakıldı ve stüdyo yöneticisi Jeffrey Katzenberg New York'a uçarak kendi deyimiyle Nimoy'u filme dönmesi için 'dizlerinin üstüne çıkarak yalvardı'.

Stephen Collins yönetmen Robert Wise tarafından şahsen oyuncu seçilen tek kişiydi ve Decker rolünü Star Trek franchise'ından neredeyse hiç habersiz bir şekilde aldı, rolün kendisinden ziyade efsanevi yönetmenle çalışmakla ilgileniyordu.

Persis Khambatta, Gene Roddenberry rol için başını tamamen kazıtması gerektiğine dair onu uyarmasına rağmen Ilia'yı oynamayı kabul etti.

James Doohan filmde duyulan Klingon sözcüğünü kendisi icat etti ve dil bilimci Marc Okrand bunu daha sonra tam gelişmiş bir Klingon diline genişletti.

Proje, Roddenberry'nin 'The God Thing' adlı terk edilen ilk senaryosu, Harlan Ellison'ın reddedilen tedavisi, Robert Silverberg ve John D. F. Black'in siyah delik öyküsü ve Star Wars'tan yeni çıkan Ken Adam ve Ralph McQuarrie'nin prodüksiyon tasarımıyla 'Planet of the Titans' başlıklı neredeyse yapılacak bir versiyon dahil olmak üzere yıllar boyunca sahte başlangıçlardan geçti.

Bir özellik filmi haline gelmeden önce, hikâye Star Trek: Phase II adlı planlanan bir televizyon dizisinin pilotu olan 'In Thy Image' olarak geliştirildi ve Paramount bir özellik film yapmaya karar verdiğinde prodüksiyonun başlamasından iki buçuk hafta önce iptal edildi ve oyuncular ve ekip aynı hafta içinde işe alındıktan sonra işten çıkarıldı.

Çekim senaryosu öylesine sabit bir şekilde değişiyordu ki revizyonlar saate göre tarihlendirildi ve oyuncuların senaryo çekimler sırasında değişmeye devam ettiği için senaryonun son üçte birini ezberlememeleri söylendi; üçüncü perdenin final taslağı 1978 Eylülü'nün sonuna kadar onaylanmadı.

V'Ger seti, ekip tarafından 'Koloseum' veya 'mikrodalga kok' olarak adlandırıldı ve sadece dört buçuk haftada tasarlandı ve inşa edildi, muazzam 68 futluk V'Ger modeli ahşap, köpük, makramé, strafor fincanlar ve neon ve stroboskop ışıkları dahil olmak üzere malzemeler kullanılarak arkadan ileri doğru inşa edildi.

Enterprise motor odası seti sadece 40 fit uzunluğundaydı ancak ekran üzerinde zorlanan perspektif, eğimli ve daralan bir zemin ve derinlik illüzyonu oluşturmak için küçük boylu oyuncuların figuran olarak kullanılması yoluyla yüzlerce fit uzunluğunda görünür kılındı.

Orijinal televizyon dizisinden alınan tek aksesuar, Nichelle Nichols'un çekimin ilk gününde özellikle istediği Uhura'nın kablosuz kulak taşıyıcısıydı ve prodüksiyonun çoğu ekibi bunu unutmuştu.

Filmin bütçesi başlangıçtaki 15 milyon dolardan yaklaşık 44 milyon dolara sıçradı ve dünya genelinde 139 milyon dolar kazanmasına rağmen bu stüdyonun beklentilerinin altında kaldı ve Paramount daha ucuz bir devam filmi talep etti ve Star Trek II: The Wrath of Khan için Roddenberry'yi yaratıcı kontrolden çıkardı.