Şahane Hayat

Film, Philip Van Doren Stern tarafından 1939'da yazılan ve çeşitli yayıncılar tarafından reddedilen 'The Greatest Gift' adlı öyküye dayanmaktadır; yazar öyle bir noktaya geldi ki, öyküyü 1943 Noel'inde 200 arkadaş ve akrabasına gönderilmek üzere 24 sayfalık bir broşür olarak basılan bir yayını oluşturdu.

RKO Pictures 1944'te hikâyenin haklarını Cary Grant için bir araç yapmayı umarak 10.000 dolara satın aldı ve Dalton Trumbo, Clifford Odets ve Marc Connelly proje terk edilmeden önce senaryo versiyonları yazdılar; Trumbo'nun versiyonunda George Bailey seçimi kaybettikten sonra intihar girişiminde bulunan idealist bir politikacıydı.

Frank Capra daha sonra RKO'dan haklarını 10.000 dolara satın aldı ve buna ek olarak önceki üç senaryoyu aldı, ancak daha sonra tüm paket için 50.000 dolar harcadığını iddia etti.

Senaryo işbirliği gergindu: yazar Frances Goodrich Capra'yı 'o korkunç adam' olarak nitelendirdi ve kendisi ile eşi Albert Hackett, Capra'nın Jo Swerling ile birlikte senaryoyu yeniden yazdığını öğrendiklerinde protestoda projeden ayrıldılar ve bu da senaryo kredileri konusunda bir anlaşmazlığa yol açtı.

Jean Arthur ilk başta Mary rolü için en uygun seçimdi ama bitkinlikten dolayı vazgeçmek zorunda kaldı; Ginger Rogers rolü 'çok renksiz' bulduğu için reddetti ve sonunda MGM tarafından ödünç verilen Donna Reed rolü aldı.

Potter rolü için Edward Arnold, Charles Bickford, Raymond Massey ve Vincent Price dahil birçok oyuncu düşünüldü, ancak sonunda 'Bir Noel Öyküsü'nde Ebenezer Scrooge'un ünlü radyo seslendirmecisi olan Lionel Barrymore seçildi.

James Stewart'ın en yakın dostu Henry Fonda George Bailey rolü için düşünüldü, ancak Capra bu filmi çekerken John Ford'un 'My Darling Clementine' filmini çekmeyi bitirdi.

RKO'nun özel efektler başkanı Russell Shearman, filmin 'kimyasal karı' oluşturmak için su, sabun pulları, yangın söndürme köpüğü ve şekerden oluşan yeni bir bileşim icat etti; bu, daha önce kullanılan kavurulmamış mısır pullarının yerini aldı; bu pullar çok gürültülüydü ve diyalogların senkronize edilmesini zorunlu kılıyordu.

'Bedford Falls' kasabası, 1931 filmi 'Cimarron' için orijinal olarak tasarlanan Oscar ödüllü setleri yeniden kullanarak RKO'nun Encino çiftliğinde inşa edildi; ana cadde 300 metre uzunluğundaydı, 75 bina ve özel olarak dikilmiş 20 yetişkin meşe ağacı vardı.

Genç George'un Bay Gower tarafından tokatlandığı sahnede, oyuncu H. B. Warner gerçekten sarhoş haldeydi ve küçük oyuncu Bobbie Anderson'u cidden vurdu, onun kulağını kanattırıp ağlatana kaydı; Warner kameraların kapanmasından hemen sonra onu kucakladı.

Uncle Billy'nin sarhoş bir şekilde düğme sahnelerinde yayıldığı sahnede, dökülen kutular sesi aslında bir teknisyenin ekipmana çarptığında gerçek bir kazaydı; Capra Thomas Mitchell'in即席düşünülen sözlerini tuttu ve teknisyeni ses 'iyileştirmesi' için 10 dolar ile ödüllendirdi.

Besteci Dimitri Tiomkin eczane sahnesi için 'Death Telegram' ve 'Gower's Deliverance' gibi parçalar yazmıştı, ancak Capra bu sahnelerdeki müziği kaldırmaya karar verdi ve bu iki kişi arasında Tiomkin'in 'gerçek bir makas işi' olarak nitelendirdiği bir uyuşmazlığa neden oldu.

Filmin başında gösterilen melek figürleri, etkileşimde olan beş galaksinin bir grubu olan Stephan's Quintet'in gerçek bir görüntüsünü temsil etmektedir.

Film çıkışında karışık yorumlar aldı ve ticari bir başarısızlık oldu; RKO için 525.000 dolar kayıp kaydetti; telif hakkı yazımında bir hatanın nedeniyle 1974'te kamu malı haline gelerek ücretsiz televizyon yayınına izin verdiği 1970'ler gibi onlarca yıl sonra bir Noel klasiği haline geldi.

1947'de FBI'ın bir not filmin Potter karakteri aracılığıyla bankaları krediye sokmanın bir komünist girişimi olduğunu ve Lionel Barrymore tarafından 'Scrooge tipi' olarak yorumlandığını iddia etti.