Otomatik Portakal

Anthony Burgess, 1962'de yayınlanan romanının film haklarını sadece 500 ABD doları karşılığında sattı.

Film başlangıçta Rolling Stones'u yıldız kadrosunda görmek üzere tasarlanmıştı; Mick Jagger Alex'i oynamak istiyor ve Ken Russell yönetmek için atanmıştı; Kubrick ilgilenmeden önce 1960'lar boyunca hem Rolling Stones hem de Beatles, Alex ve onun droogs'ları için düşünüldü.

Senarist Terry Southern, özellikle Beatles'ı göz önünde bulundurarak erken bir senaryo yazdı ve yapımcı Si Litvinoff, yönetmen John Schlesinger'e Jagger'in Alex'i oynaması ve Beatles'ın soundtracki bestesini isteyerek Jagger ve dört Beatles üyesi tarafından imzalanan bir dilekçe gönderdi; ancak BBFC sorunları nedeniyle proje çöktü.

Kubrick, senaryosunu romanın kısaltılmış Amerikan baskısına dayandırdı; bu baskı kurtarıcı final bölümünü atladı ve o, senaryoyu yazısını neredeyse bitirene kadar tam orijinal versiyonu okumadığını iddia etti.

Malcolm McDowell, Kubrick'in onu 1968 filminde 'if....' görmesinin ardından Alex olarak oyuncu seçildi; Kubrick ona ekranda zeka yayabileceği için seçildiğini söyledi.

McDowell, droogs'ların kostümlerini tasarlamaya yardımcı oldu, Kubrick'e kendi kriket beyazını göstererek, Kubrick spor altyazısının kostümün altında değil üstünde giyilmesine karar verdi.

Çekimler Eylül 1970 ile Nisan 1971 arasında yapıldı.

Ludovico tekniği sahnesi sırasında McDowell bir korneayı çizdi ve geçici olarak körleşti; setde kendisinin yanında bir gerçek hekim yer alarak zorlanan açık gözlerine fizyolojik tuz solusyonu damlattı.

McDowell, aşağılama sahne gösterisini çekerken birkaç kaburga çatlattı.

'Singin' in the Rain' yorumlaması, Kubrick'in tecavüz sahnesinin çok 'sert' hissiyatından hoşlanmadığı ve çekimin beşinci gününde ondan dans etmesini istediğini gördükten sonra McDowell'in uydurmacası idi; McDowell bu şarkıyı seçti çünkü bu, sözlerini yarı yarıya bildiği tek şarkıydı.

Alex'in pencereden düşerek intihar girişiminin görüş açısı, Kubrick'in bir Newman-Sinclair sarmal gözlüğü lensini Corus Oteli'nin üçüncü katından bir kutuya düşürerek elde ettiği ve kamera altı çekimi hayatta kaldı.

Kubrick, Pink Floyd'un 'Atom Heart Mother' şarkısını filme koymak istedi ancak grup bunu reddettiğinde.

Alex'in Beethoven'e obsesyonuna rağmen, soundtrack aslında Beethoven'den daha çok Rossini müziği içeriyor; William Tell Overture'u ve The Thieving Magpie Overture'ü birkaç önemli sahne dahil yer alıyor.

Filmde Alex'in bir evcil yılanı vardır; bu, romanda görünmeyen film için icat edilen bir detaydır.

Film, Britanya basınında gerçek taklit suçlarla bağlantılı olduktan sonra, bir dava dosyasında bir ergen'in filmin etkisini belirttiği bir kapı hali vakaları dahil, Kubrick'in 1973'te Britanya sinemaları­ndan çekildiğini ve 1999'daki ölümüne kadar 27 yıl boyunca Birleşik Krallık'ta büyük ölçüde ulaşılamazlığını korudu.

ABD'de film başlangıçta X derecelendirilmesi aldı; Kubrick, daha sonra 1972 yeniden gösteriminde R derecelendirilmesini almak için iki sahnede yaklaşık 30 saniye açık görüntüsünü değiştirdi.

Film, İrlanda (1973–1999), Singapur (30 yıldan fazla, kesintisiz yayın sadece 2011'de) ve Apartheid altındaki Güney Afrika (13 yıl) dahil olmak üzere uzun süreler boyunca birçok ülkede yasaklandı.

Anthony Burgess, Kubrick'in işi büyük ölçüde arkaplanın ele almasını bırakmasına rağmen şiddeti yücelten suçlamalar­ına karşı filmi kamuoyunda savundu ve bu da bir zamanlar dostluk içindeki ilişkilerini zehirledi; Burgess'ın filmden elde ettiği tek doğrudan kar hak, aldığı orijinal 500 dolar idi.