Marie Antoinette

Film başlangıçta Évelyne Lever'in Amerikalı okuyucular için yazdığı 'Marie Antoinette: The Last Queen of France' biyografisinin uyarlaması olarak planlanmıştı. Sofia Coppola bu kitabın haklarını iki kez satın almasına rağmen sonunda uyarlama için Antonia Fraser'ın 'Marie Antoinette: The Journey' biyografisini tercih etti.

Coppola, filmin çekim tarzının Stanley Kubrick, Terrence Malick ve Miloš Forman'ın filmlerinden, ayrıca Ken Russell'ın Lisztomania filminden büyük ölçüde etkilendiğini söylemiştir.

Yapım ekibine Versailles Sarayı'na benzeri görülmemiş bir erişim izni verildi ve çekimlerin büyük bölümü sarayda, Kraliçe'nin Petit Trianon ve Hameau de la Reine bölümlerinde gerçekleştirildi. Ayrıca bazı sahneler Vaux-le-Vicomte, Château de Chantilly, Hôtel de Soubise şatolarında ve Viyana'daki Belvedere Sarayı'nda çekildi.

Filmde gerçek Marie Antoinette'in ölümünden sonra inşa edilmiş olan Paris Operası da mekan olarak kullanılmıştır.

Milena Canonero ve altı asistan tasarımcı, elbiseler, şapkalar, kostümler ve aksesuar parçalarını yaratmak için on kiralama evi ile çalıştı; gardırop ekibinde yedi nakliye şoförü bulunuyordu. Ayakkabılar Manolo Blahnik ve L.C.P. di Pompei tarafından, yüzlerce peruk ve saç parçası ise Rocchetti & Rocchetti tarafından üretildi.

DVD'deki 'Making of' belgeselinde açıklandığı üzere, Kont von Fersen karakterinin görünümü 1980'lerin rock şarkıcısı Adam Ant'tan esinlenilerek tasarlandı.

Ünlü pastane Ladurée, filmdeki pastaları hazırladı; markanın makaronları Marie Antoinette ile Büyükelçi Mercy arasındaki bir sahnede görülür.

Film müziği, New Order, Gang of Four, The Cure, Siouxsie and the Banshees, Bow Wow Wow, Adam and the Ants ve The Strokes gibi new wave ve post-punk grupların yanı sıra Squarepusher ve Aphex Twin gibi elektronik müzisyenlerin şarkılarını içerir; dönem müziği olarak da François Couperin, Antonio Vivaldi, Jean-Philippe Rameau ve Domenico Scarlatti'nin eserleri kullanılmıştır.

Film, 2006 Cannes Film Festivali'ndeki ilk basın gösterimlerinde hem alkış hem de yuhalamalarla karşılandı; bazı gözlemciler bunun filmin rejimin çöküşünü yeterince eleştirmediği için Fransız gazetecilerin gücenmesinden kaynaklandığını öne sürdü. Eleştirmen Roger Ebert ise gerçekte sadece birkaç gazetecinin yuhaladığını ve medyanın olayı büyüttüğünü belirtti.

Fransız tarihçi ve Marie Antoinette uzmanı Évelyne Lever, filmi 'tarihsel gerçeklikten uzak' olarak nitelendirdi ve karakterin filmde 15 ile 33 yaş arasında hiç değişmediğini eleştirdi. Tarihçi Jean Tulard ise filmi 'Hollywood sosunda Versailles' olarak tanımlayıp anakronizmleri eleştirdi.

Filmin Japonya'daki hasılatı 15,7 milyon dolar ile en büyük uluslararası pazarı oldu; buna karşın filmin geçtiği ülke olan Fransa'da 7,8 milyon dolar, Birleşik Krallık'ta ise sadece 1,7 milyon dolar hasılat elde etti.