Uzay Yolu X: Nemesis

Senaryo, John Logan tarafından Brent Spiner ve yapımcı Rick Berman ile birlikte geliştirdiği bir hikayeden yazılmıştır; üçlü bu konsepti geliştirmek için yaklaşık iki yıl harcamıştır.

Logan, Romulanların Klingonlardan daha ilginç kaypak antagonistler olduğunu düşünüyordu ve Romulan arma­sındaki ikinci gezegenin Remanlara atıfta bulunduğunu düşünerek hikayeye Remanları dahil etmekte kararlı oldu.

Yapımcılar hikayeye Spock veya Sela karakterlerini eklemeyi düşündüler ama bunların olay örgüsünden dikkat dağıtacağına ya da sıradan izleyiciler için kafa karıştırıcı olacağına karar verdiler.

Patrick Stewart, Shinzon'un klon değil de Picard'ın kayıp oğlu olduğu fikrine karşı çıktı; bunun zaten işlenmiş bir tema olduğunu ve 'ilgi çekici olmayan' duygusal dinamiklere yol açacağını düşünüyordu.

Yönetmen Stuart Baird, Star Trek konusunda uzman değildi ve seriye aşina olsa da kendini bir uzman görmüyordu; Berman onu 'taze kan' getireceği için işe aldı.

Jonathan Frakes önceki iki Star Trek filmini yönetmiş olmasına rağmen, Baird film yönetimi konusunda ondan fikir almadı; ayrıca Frakes o dönemde Clockstoppers filmini yönetmekle meşguldü.

Baird ve Berman, Patrick Stewart'a benzeyen ama ondan 25 yaş kadar daha genç görünen bir oyuncu arıyorlardı ve bir noktada Jude Law'ı düşündüler.

Tom Hardy, Fas'ta 'Simon: An English Legionnaire' filmini çekerken kaset ile seslendirme yaptı; istenen metni kullanmak yerine filmin tam senaryosunu ele geçirip başka bir sahneyi kısmen çıplak olarak canlandırdı.

Hardy, Los Angeles'a uçarak Stewart ile ekran testi yaptı ve bu performansını kendisi 'iğrenç' olarak tanımladı; ancak bir gece önce otel odasında kaydettiği aynı sahneyi Baird'e verdi ve bu sayede birkaç gün içinde Shinzon rolüne seçildi.

Ron Perlman ve Tom Hardy set üzerinde arkadaş oldular; Perlman filmin çıkışından sekiz yıl sonra Hardy'yi 'gerçekten zeki, harika bir çocuk' olarak tanımladı.

Makyaj ekibi, Hardy'yi Stewart'a daha çok benzetmek için Stewart'ın yüzünden alınan kalıplarla lateks protezler yaptı; bunlar arasında birçok burun ve çene versiyonu bulunuyordu ve Hardy'nin dudaklarının görünen boyutunu azaltmak için sahte bir yara izi eklendi.

Shinzon'un gemisi Scimitar'ın ilk dijital modeli iki milyondan fazla poligondan oluşuyordu ve tek bir kareyi render etmek iki saat sürüyordu; efekt sanatçıları tasarımı işlemeyi kolaylaştırmak için modeli kabaca 1,5 milyon poligona indirdi.

Filmin final sahnesinde, gemilerin çoğu bilgisayar animasyonuyla oluşturulmuş olsa da, gerçek bir 17 fitlik Enterprise güverte model çekimlerde kullanıldı ve Scimitar'ın bir modeliyle çarpıştırıldı.

Filmin ilk kurgusu 160 dakika uzunluğundaydı ve iki saatin altına indirilirken, Crusher'ın yeni bir tıbbi göreve gitmesi, La Forge'un Leah Brahms ile çıkması ve Wesley Crusher'ın düğünde görünmesi gibi birçok karakter sahnesi kesildi.

Filmin müziği, önceki birçok Star Trek filmini de besteleyen Jerry Goldsmith tarafından yapıldı ve bu, Goldsmith'in 2004'teki ölümünden önce yazdığı son eserlerden biriydi.

Goldsmith, Shinzon ve Scimitar karakterini temsil etmek için yeni beş notalık bir tema besteledi; bu tema film boyunca karakterin farklı yönlerini yansıtacak şekilde değiştirildi.

Film prömiyerine Jonathan Frakes katılamadı çünkü Thunderbirds filmini yönetmek için uzaktaydı.

Film, gişede hayal kırıklığı yarattı; dünya çapında 67 milyon dolar hasılat elde ederken bütçesi 60 milyon dolardı ve bu, serinin en düşük brüt hasılatlı filmi oldu.

LeVar Burton ve Marina Sirtis, Baird'i The Next Generation'ın hiçbir bölümünü izlememiş olmasından dolayı eleştirdi; Frakes ise filmi kendisi yönetseydi, kötü karaktere daha az ve düzenli oyuncu kadrosuna daha fazla ekran süresi vereceğini söyledi.

Patrick Stewart, Nemesis'i The Next Generation için 'oldukça zayıf' bir final olarak tanımladı.