Gün Ağarıyor

Film, Marcel Carné tarafından yönetilmiş ve şiirsel gerçekçilik (réalisme poétique) akımının önde gelen örneklerinden biri kabul edilir; senaryo Jacques Viot'nun bir hikayesine dayanır, diyalogları ise Jacques Prévert yazmıştır.

Filmin özgün bir özelliği, döneminde nadiren kullanılan uzun bir geriye dönüş (flashback) yapısına sahip olmasıdır; bu teknik Orson Welles'in Citizen Kane filminin çıkışından iki yıl önce kullanılmıştır.

Alexandre Trauner tarafından inşa edilen yatak odası dekoru, dairesel çekimlere izin vermek ve kapatılmışlık hissini vurgulamak amacıyla alışılmışın aksine üç değil dört duvarlı olarak tasarlanmıştır.

Film, Şubat-Mayıs 1939 tarihleri arasında Boulogne-Billancourt'daki Paris Studio Cinéma stüdyolarında çekilmiştir; bu şehirde daha sonra çekim yerine ithafen 'avenue Le-Jour-se-lève' adlı bir cadde açılmıştır.

Film, 9 Haziran 1939'da Fransa'da vizyona girdiğinde soğuk hatta düşmanca bir eleştirel karşılama gördü; işçi sınıfının toplumsal çöküşünü gösteren siyasi vizyonu nedeniyle Aralık 1939'da Édouard Daladier hükümeti tarafından, ardından Vichy hükümeti tarafından yasaklandı ve 'demoralize edici' bulunduğu için 16 yaş altına yasaklandı.

1942'de film, Arletty'nin duş sahnesindeki birkaç saniyelik çıplaklık planı ve polislerin halk tarafından hırpalandığı sahneler kesilerek yeniden gösterime girdi; bu sahneler ancak 2014'teki restorasyonda yeniden filme eklendi.

1947'de RKO Radio Pictures, Henry Fonda'nın Jean Gabin'in rolünü üstlendiği 'The Long Night' adlı bir Amerikan remake'i çekmek için filmin dağıtım haklarını satın aldı ve elde edebildiği tüm kopyaları toplayıp yok etmeye çalıştı; bir süre film kayıp sanıldı ancak kopyalar 1950'lerde yeniden ortaya çıktı.

1952'de film, British Film Institute'un Sight & Sound dergisinin ilk 'Tüm Zamanların En İyi On Filmi' listesine dahil edildi.