Film, Peter Shaffer'in 1979 tarihli sahne oyunundan uyarlanmıştır ve bu oyun da Alexander Puşkin'in 1830 tarihli 'Mozart ve Salieri' adlı oyunundan esinlenmiştir. Shaffer, kendi eserini gerçek hayattaki bir temaya dayanan bir 'fantazya' olarak tanımlamıştır.
Kenneth Branagh, Mozart rolü için erken finalistlerden biriydi ancak Forman filmi Amerikalı bir kadroyla çekmeye karar verince elenmiştir.
Sahne oyununda Tim Curry'nin yerine Mozart'ı oynayan Mark Hamill rol için düşünülmüştü, ancak Forman onu Luke Skywalker karakteriyle özdeşleştirileceği ve seyircinin onu besteci olarak kabul etmeyeceği gerekçesiyle elemiştir. Aynı şekilde Tim Curry'nin de rolü tekrar oynamasına izin verilmemiş, bunun yerine Shaffer'in önerisiyle Salieri rolü için ekran testine girmesine izin verilmiştir.
Meg Tilly, Mozart'ın karısı Constanze rolü için seçilmişti ancak çekimlerin başlamasından bir gün önce bacağındaki bir bağı yırttığı için rolden çıkmış ve yerine Elizabeth Berridge oynamıştır.
Londra'daki orijinal sahne prodüksiyonunda Mozart'ı oynayan Simon Callow, filmde 'Sihirli Flüt'ün librettisti Emanuel Schikaneder rolünde yer almıştır.
Film, Prag'da yedi ay boyunca ve Kroměříž Şatosu'nda çekilmiştir; esas çekimler Temmuz 1983'te tamamlanmıştır. Forman, Don Giovanni ve La clemenza di Tito operalarının iki asır önce prömiyer yaptığı Prag'daki Estates Tiyatrosu'nda sahneler çekebilmiştir.
Estates Tiyatrosu'ndaki sahnelerde gerçekçiliği artırmak için mumışığı kullanılmış ve opera sahneleri baştan sona özgün biçimde çekilmiştir.
Tom Hulce, Mozart'ın öngörülemez dehasını canlandırmak için tenisçi John McEnroe'nin ruh hali değişimlerinden ilham aldığını belirtmiştir; ayrıca karakterin ünlü kahkahasını bir şişe viski içtikten sonra bulduğunu iddia etmiştir.
Forman, Mozart ve Salieri operalarından sahneler canlandıran bölümler için Amerikalı koreograf Twyla Tharp ile birlikte çalışmıştır.
1985 Oscar töreninde En İyi Film ödülünü sunan Laurence Olivier, adayları okumadan doğrudan 'Kazanan Amadeus' diyerek zarfı açmıştır; bu durumun sebebi Olivier'in o dönem hafif bunama yaşamasıydı. Akademi görevlisi sahneye çıkarak kazananın doğru olduğunu teyit etmek zorunda kalmıştır.
En İyi Özgün Müzik ödülünü 'A Passage to India' için kazanan Maurice Jarre, kabul konuşmasında 'Bu yıl Mozart'ın aday olmaması şans oldu' diyerek espri yapmıştır.
Amadeus, The English Patient, The Hurt Locker, The Artist ve Birdman ile birlikte, 1982'den itibaren hafta sonu gişe listelerinin tutulmaya başlanmasından sonra ilk beşe hiç girmemiş En İyi Film Oscar'ı kazananlardan biridir; film gösterimdeki 8. haftasında en yüksek 6. sıraya çıkabilmiştir.
Gerçekte Salieri'nin Mozart'ı zehirlediği iddiası büyük ölçüde çürütülmüştür; 1981'de Harold C. Schonberg, tıp uzmanlarının Mozart'ın son hastalığına dair raporları inceleyerek onun böbrek yetmezliğinden öldüğü konusunda neredeyse hemfikir olduklarını yazmıştır. Buna karşın 1822'de Rossini, Salieri'yle tanıştığında bu söylentilerle ilgili ona şaka yapmıştır ve 1823'te ölmeden kısa süre önce Salieri'nin cinayeti itiraf ettiği söylenmiştir, ancak bu genellikle bunama nöbetlerine bağlanmaktadır.
Filmde Salieri, iffet yemini etmiş dindar bir yalnız olarak gösterilirken, gerçekte sekiz çocuğu olan evli bir aile babası ve en az bir metresi olan biriydi.
1785'te Mozart ve Salieri, 'Per la ricuperata salute di Ofelia' adlı kantatı birlikte yazmıştır; bu eser filmin çıkışından yıllar sonra yeniden keşfedilmiştir.
2002 yılında Forman, filmin yaklaşık 20 dakikalık ek sahneler içeren R sınıflandırmalı 'Yönetmen Kesimi'ni hazırlamıştır; bu versiyon 2025'e kadar tek yaygın olarak bulunan sürüm olmuş, aynı yıl orijinal sinema versiyonunun restorasyonu da yayımlanmıştır.
Film müziğinin şefliğini üstlenen Neville Marriner, Mozart'ın müziğinin orijinal partisyonlardan tamamen değiştirilmeden kullanılması şartıyla filme müzik yapmayı kabul etmiştir; ancak bu kural tam olarak uygulanmamış, örneğin Salieri'nin ünlü monoloğunda kullanılan Serenade for Winds'in Adagio bölümü filmde ani bir şekilde kesilmiştir.
Film müzikleri albümü Billboard Klasik Albümler listesinde 1 numaraya yükselmiş, 6,5 milyondan fazla satarak on üç altın plak almış ve 1984 Grammy Ödülü'nde En İyi Klasik Albüm ödülünü kazanmıştır.
Mozart'ın taktığı pembe peruk, Paul LeBlanc tarafından yapılmıştır; LeBlanc bu film için 1985'te En İyi Makyaj ve Saç Tasarımı Oscar'ını kazanmıştır. Peruk şu anda Moncton Üniversitesi'ndeki Acadian Müzesi'nin daimi sergisinde yer almaktadır.
