Kıyamet

John Milius, USC'deki sinematografi profesörünün sınıfa Joseph Conrad'ın Heart of Darkness'i hiçbir senarist tarafından başarıyla uyarlanamadığını söyleyerek meydan okuduktan sonra bu novellayı Vietnam Savaşı ortamına uyarlama fikrini geliştirdi.

Filmin başlığı, 1960'lardaki 'Nirvana Now' yazılı bir hippie rozet rozeti tarafından ilham verilmiştir.

George Lucas, başlangıçta filmi 16mm kameralar ve gerçek askerler kullanarak sinéma vérité tarzında yönetmeye hazırlanmıştı ve Vietnam Savaşı hala devam ederken, proje American Graffiti ve Star Wars'a meşgul olmaya başladığında askıya alındı.

Steve McQueen, Al Pacino, Robert Redford, James Caan, Jack Nicholson, Robert De Niro ve Clint Eastwood, Martin Sheen oyuncu olarak seçilmeden önce hepsi Willard rolü için reddettiler veya göz önüne alındılar.

Harvey Keitel başlangıçta Willard olarak oyuncu seçilmişti ve hatta yedi yıllık bir sözleşme imzalamıştı, ancak Coppola, çekilişin birkaç hafta sonra onu Martin Sheen ile değiştirdi çünkü Keitel'in karakteri pasif bir gözlemci olarak oynayamadığını hissetti.

Orson Welles ve Lee Marvin'in her ikisi de Albay Kurtz rolünü reddettiler ve Marlon Brando 2 milyon dolar artı hasılattan pay karşılığında oyuncu seçildi ve sonunda yaklaşık 9 milyon dolar kazandı.

Laurence Fishburne, Mr. Clean rolü için yaşını yalan söylerek filmin çekimi başladığında sadece 14 yaşındaydı; filmin üç yıl sonra yayınlandığı zamanda, 18 yaşındaydı.

Harrison Ford'un Albay Lucas karakteri George Lucas'ın adını taşıyordu, G. D. Spradlin'in Orgeneral Corman karakteri ise Roger Corman'ın adını taşıyordu ve Roger Corman, Coppola'ya ilk yönetmelere başlattığı kişiydi.

Typhoon Olga, Mayıs 1976'da filmin dekorlarının %40 ila %80'ini yok etti, üretimi haftalar kapalı bıraktı ve oyuncuların ve ekip üyelerinin çoğunu Amerika Birleşik Devletleri'ne dönmeye zorladı.

Martin Sheen, 36 yaşındayken sette neredeyse ölümcül bir kalp krizi geçirdi ve yardım almak için çeyrek mil uzağa sürünerek gitti; üretimin finansörlerinin paniğe kapılmasını önlemek için bunun yerine sıcaktan patlayan hastalık çektiğini iddia etti.

Willard'ın otel odasında sarhoş olup aynayı yumruklayan açılış sahnesi, Martin Sheen'in gerçek doğum günü sırasında ve gerçekten sarhoş haldeyken çekildi; ayna gerçekti, sahte değildi ve eline ağır şekilde kesti ama sahneyi sürdürmeye ısrar etti.

Marlon Brando, sete kilo almış ve hazırlıksız geldi ve Coppola, bunu siyah giyindirecek şekilde maskelemek zorunda kaldı, çoğunlukla yüzünü çekti ve diğer çekimler için daha uzun boylu yedek oyuncu kullandı.

Başlangıçta beş ay planlanan asıl çekim, birikmiş sorunlar nedeniyle bir yıldan fazla bir sürede 238 güne yayıldı.

Filmin çekimleri için gerçek insanın cesedi satın alındı ve alıcısı mezar hırsızı olduğu ortaya çıktı; polis olaya karıştı ve cesetler müsadere edildi, üretimi cesetleri taklit eden stajyerler kullanmaya zorladı.

Bir su bufalosu yerel Ifugao kabilesi tarafından ritüel kurban sahnesinde gerçekten öldürüldü ve bu da Amerikan Humane Derneği'nin, Filipinler'de hayvan zulüm yasalarının uygulanmaması nedeniyle filme 'kabul edilemez' notu verdiğine yol açtı.

Dennis Hopper ve Marlon Brando, çekim sırasında anlaşmazlığa düştüler ve Brando, Hopper ile aynı zamanda sette olmayı reddetti.

Japon besteci Isao Tomita, Holst'un The Planets'inin uyarlamasından ilham alan elektronik sesle filmi puanlamak için başlangıçta imzalanmıştı ve hatta ekiple Filipinlere seyahat etti, ancak etiket kontratları sonuçta katılımını engelledi.

Ses tasarımcısı Walter Murch, Filipinler'den getirilen kayıtlar yeterli olmadığı için orman ortamı ve helikopter seslerini hemen hemen tamamen post-prodüksiyonda sahte olması gerekiyordu ve filmin 70mm yayını için erken bir 5.1 tarzında surround miksi öncülük etti.

Albay Kurtz, ölen T. S. Eliot'un 'The Hollow Men' şiirini okur ve masasında görülen iki kitap, From Ritual to Romance ve The Golden Bough, Eliot'un bu şiirden ilham aldığını belirttiği aynı kaynaklardı.

Dennis Hopper'ın fotoğrafçı karakteri T. S. Eliot'un 'The Love Song of J. Alfred Prufrock' şiirinden alıntı yapar ve 'The Hollow Men'in ('not with a bang, but with a whimper') sonunu Willard'a atfeder.

Apocalypse Now, 1979 Cannes Film Festivali'nde devam halinde bir yapıt olarak prömiyerini yapıp, kompetisyonda gösterilen ilk devam halindeki yapıt oldu ve Palme d'Or'u kazandı.

Filmin bütçesi 25 milyon doların üzerine iki katına çıktı ve Coppola, United Artists'ten bir krediye kişisel garantisi verdi, arabasını, evini ve The Godfather'dan elde ettiği kârları teminat olarak koydu.