Proje başlangıçta Amerikalı Presman Incorporated şirketi ile bir ABD ortak yapımı olarak başladı, tamamen Amerikalı oyuncu kadrosu ve Robert Redford'un denizaltı komutanı rolünde olması planlanıyordu; John Sturges, Don Siegel ve Sydney Pollack gibi yönetmenler düşünülüyordu.
Yazar Lothar-Günther Buchheim, Ronald M. Cohen tarafından yazılan Amerikan senaryosunu reddetti, bunu 'Japon tarzında aksiyon şovu' olarak nitelendirdi çünkü çok milliyetçi ve aksiyon odaklıydı; bu da Presman Inc.'in projeden çekilmesine yol açtı.
Buchheim daha sonra beş saatlik bir filme neden olacak 600 sayfalık bir senaryo yazdı; Wolfgang Petersen daha kısa bir senaryo yazmak için dahil edilmeden önce.
Set tasarımcısı Rolf Zehetbauer, senaryo, başrol oyuncusu veya yönetmen dahi belirlenemeden önce denizaltının çeşitli ölçekli modellerini inşa etmeye başlamıştı.
Yönetmen Wolfgang Petersen yıllardır başrol komutan karakteri için Jürgen Prochnow'u istiyordu, ancak çok genç olması nedeniyle başlangıçta reddedildi; gerçek denizaltı mürettebatının fotoğraflarında asıl yaşlarından çok daha yaşlı görünen erkeklerin olduğu tespit edildikten sonra sonunda oyuncu seçildi.
Jan Fedder başlangıçta Köln'den bir denizci rolünü oynaması gerekiyordu, ancak Hamburg doğumlu olması nedeniyle reddetti; karakterin bölgesel kökeni hikaye üzerinde hiçbir etkiye sahip olmadığından, rol kendi kökenine uyacak şekilde ayarlandı.
Yönetmen Wolfgang Petersen'in Director's Cut DVD'sindeki ses yorumuna göre, oyuncu Otto Sander alkollü Kapitänleutnant Thomsen olarak giriş sahnesini çekerken gerçekten sarhoştu.
Tüm film hidrolik hareket platformunun gürültüsü ve metal setin kötü akustikliği nedeniyle canlı ses kaydı olmadan çekildi; bu, tüm diyalogların daha sonra dublaj yapılması gerektiği anlamına geliyordu.
Oyuncuların yazın çekimleri sırasında güneşlenmesi, cilt kararması nedeniyle yasaklandı ve sonraki sahnelerin çekimlerinden on gün önce tıraş olmayı bırakmak zorunda kaldılar; bu, gerçek Donanma'nın patrolderde taze su tasarrufu yapmak için tıraş olmama uygulamasını yansıtıyordu.
Set Steadicam için çok dar olduğu için, sinematografi ustası Jost Vacano el kamerasında jiroskopik stabilizatörler kullandı; bu tekniği daha önce 1973 yılında Supermarkt filminde kullanmıştı.
Fırtına sahneleri için, bir su topu her dalga başına komuta kulesine karşı bir ton su fırlatabiliyordu; Petersen sonunda set'i teknenin yuvarlanma ve sallanma hareketini simüle etmek için hidrolik bir platforma taşıdı.
Bir fırtına sahnesinde, oyuncu Jan Fedder'in karakteri çekim sırasında gerçek bir dalga tarafından köprüden sürüklenmiş ve bir stüdyo kazası meydana gelmişti.
Bir hidrolik asansör, bir güvenlik kayışının başarısız olması nedeniyle stüdyoda çöktü, ancak kimse yaralanmadı.
Bütçe nedenleriyle, son bölümdeki liman hava taarruz sahnesi iki modifiye Fransız uçağı kullanarak tek çekimde çekildi.
Yapımcı Bernd Eichinger, Wolfgang Petersen ile bir bahiste bir Porsche 911 kazandı; filmin izleyici sayılarının Petersen'in tahmininden daha yüksek olacağını doğru bir şekilde öngördüğü için.
Buchheim daha sonra, bir denizci tarafından sadece makyaj ve beli etrafında muz çerçeveleri giyerek dans yapılan sahneyiseverli bir şekilde eleştirdi (Josephine Baker'ın 1926 Banana Skirt Şarkısına bir referans); böyle bir şey gerçek bir Alman denizaltısında asla olmayacağını söyledi, ancak romanda bir denizci tarafından çıplak dans ettiği sahneden gevşek bir şekilde ilham alınmıştı.
Eksantrik Kapitänleutnant Philipp Thomsen karakteri gerçek bir kişi olan Korvettenkapitän Karl Thurmann'a dayanıyordu.
Romandaki komutan, sadece 'Yaşlı Adam' olarak anılan, Buchheim'ın gemide bulunduğu U 96'nın gerçek komutanı Heinrich Lehmann-Willenbrock'a dayanıyordu; savaş sonrasında hayatta kaldı, 1986'da öldü ve çekimler sırasında bir kez hazır bulundu.
Film, En İyi Yönetmen ve En İyi Sinematografi dahil olmak üzere altı Academy Award'a, ayrıca bir Golden Globe ve bir BAFTA Award'a aday gösterildi ve çok sayıda Alman film ödülü kazandı.
32 milyon Deutsche Mark bütçeyle (2024'te yaklaşık 41,9 milyon euro), Das Boot Alman standartlarına göre, hatta günümüzün standartlarına göre bile son derece pahalı bir yapımıydı.
Film yönetmen Wolfgang Petersen ve sinematografi ustası Jost Vacano'nun Hollywood kariyerlerini başlatmaya yardımcı oldu ve oyuncu kadrosunun çoğunun bu filmde kariyer atılımı yaşamasını sağladı; çoğu daha önce ağırlıklı olarak tiyatroda çalışmıştı.
