Kabakçığın Hayatı

Claude Barras, Émile-Cohl sinema okulu eski öğrencisi olan yönetmen, Gilles Paris'in 'Autobiographie d'une courgette' romanını uyarlama fikrini arkadaşı ve bazı kısa filmlerini birlikte yönettiği Cédric Louis'nin önerisi üzerine benimsedi.

Yönetmen, filmin temelini oluşturmak için yaklaşık iki yıl çalıştı ve Tim Burton'ın filmlerini ile Jiří Trnka'nın kuklalarını kendisine model olarak aldı.

Hikâyeyi kitaptaki bölümsel yapısından kurtarmak isteyen Barras, animasyon sinemasının büyük hayranı olan senarist Céline Sciamma'nın senaryo üzerinde çalışmasından yararlandı; Sciamma, yapımcılar tarafından bu amaçla projeye dahil edilmişti.

Film başlangıçta İsviçre'nin ilk animasyon uzun metrajlarından biri olan 'Max et Co'nun yapımcısı Robert Boner tarafından üretilecekti, ancak Boner projeden çekilmek zorunda kaldı ve yerine Rita Productions'tan Max Karli ile Pauline Gygax geçti.

Yönetmen ve yapımcıları için bu ilk uzun metraj animasyon film olduğundan, büyük ölçekli üretim sistemine geçişle ilgili sorunlar yaşandı ve öngörülen 5,3 milyon avroluk bütçe bir milyon avrodan fazla aşıldı; bu aşım İsviçreli yapımcı Michel Merkt'in devreye girmesiyle karşılandı.

Film, kareler halinde çekilen ve her çekim arasında hafifçe hareket ettirilen küçük heykelciklerle yapılan stop-motion (hacimli animasyon) tekniğiyle Villeurbanne'daki Pôle Pixel stüdyolarında çekildi.

Çekimler sırasında her gün sadece otuz saniyelik görüntü tamamlanabiliyordu; Nisan 2015'e kadar bu teknikte uzmanlaşmış dokuz animatör aynı anda 15 farklı platoda çalıştı.

Gilles Paris'in romanı daha önce 2007 yılında Luc Béraud tarafından 'C'est mieux la vie quand on est grand' adıyla televizyon filmine uyarlanmıştı.