Kefaret

Senarist Christopher Hampton, Ian McEwan'ın romanını okuduktan sonra bir film senaryosuna uyarlamak için ilham aldı. İlk taslak, yönetmen Richard Eyre düşünülerek yazılmıştı ve romana daha 'geleneksel, edebi' bir yaklaşım getiriyordu; hikâye doğrusal bir yapıya sahipti ve yaşlı Briony'nin sesi filmin sonunda değil baştan sona kullanılıyordu.

Joe Wright projeyi yönetmen olarak devraldığında farklı bir yaklaşım istedi ve Hampton, senaryonun büyük bölümünü Wright'ın önerileri doğrultusunda yeniden yazdı; bu yeni versiyon romana daha yakın hale geldi.

James McAvoy, Joe Wright ile daha önce çalışma tekliflerini reddetmiş olmasına rağmen, yönetmenin Robbie rolü için ilk tercihi oldu; Wright onu Hampstead Tiyatrosu'ndaki bir performansında görüp çok etkilenmişti.

Briony rolü için birçok çocuk görüşmesi yapıldıktan sonra, Saoirse Ronan'ın 1920'lere ait mükemmel bir İngiliz aksanıyla konuştuğu bir kaset gönderilmesi Wright'ı ikna etti; Ronan Londra'ya okuma için geldiğinde ise gerçek aksanının İrlanda aksanı olduğu ortaya çıktı ve bu Wright'ı şaşırttı.

18 yaşındaki Briony rolü için önce Abbie Cornish düşünülmüştü, fakat 'Elizabeth: The Golden Age' filmiyle çakışan çekim programı nedeniyle rolden çekilmek zorunda kaldı; rol bunun üzerine Romola Garai'ye verildi ve Garai, fiziksel performansını Ronan ile Redgrave'in görünümüne uyacak şekilde ayarlamak zorunda kaldı.

Vanessa Redgrave, yaşlı Briony rolü için herkesin ilk tercihiydi ve Wright ile yaptığı tek bir görüşme sonrasında role bağlandı; Redgrave, Ronan ve Garai, karakterin ses tonunu film boyunca tutarlı tutmak için birlikte bir ses koçuyla çalıştı.

Dunkirk plajı sahnelerinin tamamı için yapımın sadece iki tam günü vardı ve 1000'den fazla figüranı finanse edecek bütçe yoktu; bu nedenle Joe Wright ve görüntü yönetmeni Seamus McGarvey, James McAvoy'un karakterinin çeyrek millik bir mesafeyi kat ettiği 5,5 dakikalık uzun tek bir çekime yönelmek zorunda kaldı.

Bu uzun Dunkirk çekimi için iki günün ilki ve ikinci günün bir kısmı, güneşin doğru pozisyona gelmesini beklerken sahnenin bloke edilmesine ve prova edilmesine ayrıldı; çekim toplam üç tam alım gerektirdi, dördüncü alım ise ışığın kötüleşmesi nedeniyle yarıda kesildi ve sonunda üçüncü alım kullanıldı.

Steadicam operatörü Peter Robertson, bu sahnede bir takip aracı kullanmaktan yaya yürümeye, bir rampa üzerinden riksha kullanmaya ve yeniden yaya yürümeye geçerek kamerayı taşıdı.

Tallis ailesinin evinin tüm iç ve dış çekimleri, 1889 yılında eldiven üreticisi John Derby Allcroft tarafından yaptırılan Stokesay Court malikanesinde gerçekleştirildi; bu mekân eski bir Country Life dergisi baskısından seçilmişti.

1940 Balham metro istasyonu felaketinin yeniden canlandırılması, 1990'lardan beri kapalı olan eski Piccadilly hattı istasyonu Aldwych'te çekildi.

Filmde, Fransız yönetmen Marcel Carné'nin 1938 yapımı 'Le Quai des brumes' filminden kısa bir klip yer almaktadır.

Film yönetmeni ve oyun yazarı Anthony Minghella, filmin son sahnesinde televizyon röportajcısı rolünde kısa bir görünüm yapmıştır; Minghella, film gösterime girdikten altı ay sonra kanser ameliyatı sonrası 54 yaşında hayatını kaybetmiştir.

Filmde Keira Knightley'nin kütüphane sahnesinde giydiği yeşil elbise büyük ilgi topladı; filmin kostüm tasarımcısı Jacqueline Durran, filmin Amerika'daki galasının onuncu yıl dönümünde bu elbiseyi 'unutulmaz' olarak tanımladı.

Filmde birtakım tarihi hatalar bulunur: 1935 yılında geçen bir sahnede ilk uçuşunu 1941'de yapmış olan Avro Lancaster bombardıman uçağı gösterilir; ayrıca Robbie'nin 1935'te dinlediği La Bohème kaydı gerçekte 1956'ya kadar kaydedilmemiştir ve 'White Cliffs of Dover' şarkısı ise 1941'e kadar yazılmamıştır.