One Wonderful Sunday

Film, 1946'daki İkinci Toho Grevi sonrasında sendika öncülüğünde başlatılan beş yönetmen odaklı proje kapsamında hazırlanmıştır; grevi protesto eden yıldız oyuncular 'On Bayrak Derneği'ni kurup Toho'dan ayrılarak Shintoho'nun kuruluşuna katılmıştı.

Senaryo, Kurosava ile İzu Nagaoka kaplıcasındaki bir handa toplanan ekip tarafından yazılmaya başlanmış; Kurosava aynı dönemde 'Ginrei no Hate' ve 'Yottsu no Koi no Monogatari' filmlerinin senaryolarını da yazmak zorunda olduğu için ilk taslağı çocukluk arkadaşı Keinosuke Uekusa'ya bırakmıştır.

Hikaye, D. W. Griffith'in sessiz filmi 'Isn't Life Wonderful' filminden esinlenilerek yazılmıştır.

Sıradan, göze çarpmayan bir çiftin hikayesine sadık kalmak için yıldız olmayan oyuncular tercih edilmiş; askerlik hizmetinden dönen ve uzun süre kariyerinden uzak kalan Numazaki Isao ile kariyerinin dördüncü yılında olan Nakakita Chieko rol almıştır, ikisi de o dönemde kamuoyunca tanınmıyordu.

Toho stüdyosunda aynı anda dört film birden çekime girdiği için, işçi sendikası masraf tasarrufu amacıyla set kullanılmadan tamamen dış mekanlarda (oralocation) çekim yapılmasını istemiş, bu da Kurosava'yı filmi yarı-belgesel bir tarzda çekmeye yöneltmiştir.

Çekimler Shinjuku ve Ueno Hayvanat Bahçesi gibi gerçek mekanlarda yapılmış, ancak tecrübesiz oyuncu Numazaki'nin izleyenlerin önünde gerginleşip oynayamaması nedeniyle üretim ekibi bazı sahnelerin (Hibiya Halk Salonu ve Hibiya açık hava müzik salonu sahneleri gibi) stüdyoda set üzerinde çekilmesine karar vermiştir.

Kurosava, şehir içi çekimlerin doğal görünmesi için kamerayı bir kutunun içine koyup kumaşla örtmüş ve çekimleri kumaştaki bir delikten yapmıştır.

Finaldeki dördüncü duvarı kıran sahnede Numazaki'nin canlandırdığı Yuzo'nun Schubert'in Bitmemiş Senfoni'sini yönetir gibi orkestra şefi taklidi yapması gerekiyordu; ancak oyuncunun müzik kulağı olmadığından hareketleri beceriksizce çıkıyor, bu yüzden Kurosava ve müzik yönetmeni Hattori Tadashi ona şef değneğini nasıl sallayacağını öğretmekte zorlanmıştır.

Final sahnesindeki, Masako'nun izleyicilere dördüncü duvarı kırarak alkış istemesi sahnesi konusunda senarist Uekusa, boş sahneden alkış sesleri gelip aynı durumdaki başka çiftlerin oturup alkışladığı bir kurgu önermiş, fakat Kurosava kendi fikrinde diretmiştir.

Kurosava bu deneysel sahnenin izleyiciyi filme alkışlayarak dahil etmesini beklemiş, ancak sonradan 'Japon izleyiciler pek alkışlamadığı için bu iyi işlemedi' diyerek sahnenin başarısız olduğunu belirtmiştir.

Kurosava filmi genel olarak başarısız bir çalışma olarak görmüş; kendisine yönetmenlik ödülü verilmesine rağmen 'iş olarak pek beğenmediğini' söylemiştir.

Film, 2. Mainichi Film Ödülleri'nde Kurosava'ya En İyi Yönetmen, Uekusa'ya ise En İyi Senaryo ödülünü kazandırmıştır.