Bonnie ve Clyde

Senaryo ilk olarak François Truffaut'a sunuldu; o fikirler katkısında bulundu ancak Fahrenheit 451'i yönetmek için çekildi ve onun önerisiyle yapımcılar Jean-Luc Godard'a yaklaştı.

Godard'ın Teksas'ı temsil etmek için Ocak ayında New Jersey'de çekim yapmak istediği bildirildi; yapımcılar iklim gerekçesiyle itiraz edince o karşılık olarak 'Ben sinemadan bahsediyorum, siz hava durumundan bahsediyorsunuz. Hoşça kalın.' dedi. 1968 Oskarlarından sonra yapımcılara 'Şimdi hepsini baştan yapalım!' yazan bir telgraf gönderdi.

Warren Beatty, Paris'i ziyaret ederken Truffaut'tan projeyi öğrendi, ardından Hollywood'a döndü, senaryo haklarını satın aldı ve filmi kendisi yönetti.

Arthur Penn yönetme konusunu yönetmeden önce birkaç kez reddetti; George Stevens, William Wyler, Karel Reisz, John Schlesinger, Brian G. Hutton ve Sydney Pollack yönetmeyi reddetmişti.

Beatty'nin kız kardeşi Shirley MacLaine, Beatty kendi Clyde karakterini oynamaya karar vermeden önce Bonnie'yi oynamak için güçlü bir aday idi; dikkate alınan diğer oyuncular Jane Fonda, Tuesday Weld, Ann-Margret, Sharon Tate ve Cher'i (sınav yaptı) içeriyordu; Beatty şahsen Natalie Wood'a yalvardı ancak o reddetti.

Gene Wilder'ın film kariyeri Bonnie and Clyde'da rehine Eugene Grizzard rolüyle başladı.

Red Oak, Texas'ta çekilen aile toplantısı sahnesi için, kalabalık izleyiciler arasında fark edilen yerel öğretmen Mabel Cavitt derhal Bonnie Parker'ın annesini oynamak için oyuncu seçildi.

Senaryo yazarları başlangıçta Clyde'ı biseksüel olarak yazdılar; Bonnie, Clyde ve kaçış şoförü arasında üç taraflı bir ilişki tasavvur ettiler, ancak Arthur Penn çiftin izleyici desteğini korumak için bunu kesmesi için onları ikna etti.

Bonnie and Clyde, gerçekçi mermi çarpışlarını simüle etmek için sqib'leri—oyuncuların kıyafetlerinin altına gizlenmiş sahte kanla dolu küçük patlayıcı yükler—geniş çapta kullanan ilk ana akım Amerikan filmlerinden biriydi; en önemlisi ünlü grafik ölüm sahnesi.

Beatty filmi siyah beyazda çekmek istedi ancak Warner Bros. fikri reddetti; stüdyo başkanı Jack L. Warner projeye düşmandı ve Teksas'ta geniş çapta çekim yapmanın masraflarından şikayet etti, ekibi stüdyo backlot'ına geri çekmek için emir verdi.

Flatt and Scruggs'ın banjo enstrümantal 'Foggy Mountain Breakdown'ı, filmdeki sık kullanımı sayesinde dünya çapında bir hit oldu; ancak bluegrass müziği 1930'lar ayarı için anakronik idi.

Frank Hamer'ın dul ve oğlu, filmmakers'ı onun beceriksiz, aşağılanmış bir kanun görevlisi olarak tasviri nedeniyle iftiradan dava etti; 1971'de mahkeme dışı anlaşma sağlandı.

Newsweek eleştirmeni Joe Morgenstern başlangıçta filmi olumsuz değerlendirdi ancak onu tekrar izledikten sonra ve coşkulu bir izleyici kitlesi gördükten sonra, fikrini tersine çeviren ikinci bir makale yayınladı; Warner Bros. bu değişimi pazarlamada kullandı.

New York Times eleştirmeni Bosley Crowther'ın sert olumsuz değerlendirmesi, kamuoyu ile uyumsuz görüldüğü için onun gazeteden çıkarılmasına neden oldu; Pauline Kael'in New Yorker'da hayranlık duyulan yazısı ise ona orada personel eleştirmen olarak işe alınmasına yol açtı.

Beatty'nin Clyde karakterinin Thompson mitralyöz ateşlerken bir fotoğrafı, Monty Python's Flying Circus'un 'Storage Jars' sketchinde kısaca görülmektedir.