Aramızda Casus Var

Bu, Joel ve Ethan Coen'in The Man Who Wasn't There (2001) öncesinden bu yana yazılmış ilk orijinal senaryosu olup, No Country for Old Men'in uyarlamalarıyla paralel olarak yazılmıştır.

Coen kardeşler, iyi bildikleri oyuncular için (Clooney, Pitt, McDormand, Malkovich, Jenkins) özel roller yazmak istedikleri ve ilk kez casusluk filmi türünü keşfetmek istedikleri için bu fikre sahip oldular; bu, gençliklerinde Allen Drury'nin Advise and Consent romanını Super 8'de uyarlamalarına bir gönderme idi.

Ethan Coen, Brad Pitt tarafından oynanan karakterin, oyuncunun bir reklam çekimi sırasında yaptığı başarısız bir saç boyası renginden kısmen ilham aldığını açıklamıştır.

Tilda Swinton, rolü özel olarak kendisi için yazılmamış tek ana aktristir; diğerlerinden daha sonra oyuncu kadrosuna dahil edilmiştir.

Bir site, 2006 yılında filmin eski CIA direktörü Stansfield Turner'ın anı kitabı Burn Before Reading'in uyarlaması olduğunu yanlışlıkla haber vermişti; gerçekte Coen kardeşlerin senaryosu bu eserin hiçbir bağlantısı olmamakla birlikte, başlık dolaylı olarak bu yapıta atıfta bulunmaktadır.

Çekimler esas olarak Brooklyn Heights etrafında ve Washington D.C.'de (Georgetown bölgesi) gerçekleşti; Coen kardeşler ailelerine yakın olmak için New York'ta kalmak istediler; spor salonu olarak kullanılan bina New Jersey'nin Paramus şehrinde yer almaktadır.

Bu, Miller's Crossing'den bu yana Coen kardeşlerinin sinematografi müdürü Roger Deakins'in çekmiş olmadığı ilk filmidir; onun yerine Emmanuel Lubezki geçti; ikincisi zaten Sam Mendes'in Revolutionary Road projesinde görevlendirilmişti.

John Malkovich, Paris'te bir oyunun prova döneminde bulunduğu için, çekmesi gereken ilk sahnenin çekim alanında hazır bulunamadı: repliklerini Paris'teki dairesinden telefon aracılığıyla haykırdı ve bu, komşularının endişelenmesine neden oldu.

Richard Jenkins, Coen kardeşlerin ona spor salonu müdürü rolü için kilo verebilir mi diye sordukları anlatır; bunu şaka yollu "ben 60 yaşında bir adam, Brad Pitt değilim" diye ve vücudunun değişmeyeceğini yanıt vererek karşıladı.

Müzisyen Carter Burwell ve Coen kardeşler, özellikle Japon taiko davulları kullanarak, karakterlerin kendilerine verdikleri sahte önemliliği vurgulamak için kasıtlı olarak vurmalı ve gösterişli bir müzik puanı istediler.

Sonu kredisinin şarkısı, Amerikan rock grubu The Fugs tarafından seslendirilen CIA Man'dir.

Filmde, Cormac McCarthy'nin bir romanının Sam Raimi tarafından yönetildiği düşünülen Coming Up Daisy adlı sahte bir film afişi görülür; bu, No Country for Old Men'in yazarına ve arkadaşları yapımcı Sam Raimi'ye bir göndermedir.

Burn After Reading başlığı, İngilizce 'burn' kelimesinin hem bir CD 'yazmak/kopyalamak' hem de 'belgeleri yakıp/yok etmek' anlamına gelmesinden dolayı çift anlamlı bir oyun yapmaktadır.

George Clooney, bu filmi O Brother, Where Art Thou? ve Intolerable Cruelty'nin ardından Coen kardeşlerle yaptığı 'idiots trilogisinin' son bölümü olarak değerlendirir; çekim sonunda, Joel Coen'e son aptal rolünü oynadığını söylemiş olduğu yönünde anlatılır.

Çıkışından yaklaşık on yıl sonra, New Republic'in eleştirmeni Jeet Heer, filmi Trump çağını şaşırtıcı şekilde kehanetçi bulmuş; Rus komplo teorilerini ve Amerikan siyasetindeki aptalık ile komplo arasındaki karışıklığı önceden tahmin ettiğini gördü.