Apollo 13

Film, Lost Moon: The Perilous Voyage of Apollo 13 (1994) adlı kitaptan uyarlanmıştır ve bu kitap astronot Jim Lovell'in kendisinin ve Jeffrey Kluger'in ortaklaşa yazımıyla meydana gelmiştir; kitabın hakları, eser tamamlanmadan çok önce yapımcılar tarafından aranıyordu.

Orijinal senaryo Kevin Costner'ı astronotla olan fiziksel benzerliği nedeniyle Jim Lovell rolüne götürmek düşüncesiyle yazılmıştır, ancak sonuç olarak uzay tarihi tutkunu Tom Hanks rolü aldı ve Costner ciddiye alınmadı.

Birçok aktör ana roller için reddetti veya göz önüne alındı: John Travolta, Bill Murray, Dan Aykroyd ve Tommy Lee Jones Lovell için; John Cusack, Patrick Swayze, Joe Pesci ve Rick Moranis Fred Haise rolünü reddetti; Brad Pitt Seven'ı çekmek için Jack Swigert rolünü reddetti; Daniel Stern başlangıçta Ken Mattingly'i oynamalıydı ancak başka bir çekimde tutuluyordu, rol sonunda Gary Sinise'e verildi.

Gerçek Jim Lovell, USS Iwo Jima kurtarma gemisinin kaptan rolünde kameo yapıyor; Ron Howard onu amiral olarak göstermek istiyordu, ancak Lovell, kaptan rütbesiyle emekli olduğundan, gerçek denizcilik üniformasını ve rütbesini tercih etti.

Yönetmen Roger Corman, Ron Howard'ın menörü, Kongre üyesi olarak görünüyor; bu, eski koruyucu çıkmazlarının filmlerinde kameo geleneğini devam ettiriyor.

Tom Hanks, Bill Paxton ve Kevin Bacon rollerine hazırlanmak için Huntsville'deki Space Camp'da astronotlar Jim Lovell ve David Scott ile eğitim aldı, ardından ağırlıksızlığı simüle etmek için NASA'nın KC-135 uçağında ("Vomit Comet" adıyla anılan) 600'den fazla parabolü temsil eden yaklaşık 4 saatlik çekimler için uçtular.

Ron Howard, NASA'nın Houston'daki gerçek tesisini kullanmak yerine bir görev kontrol merkezi replikası inşa etmeyi tercih etti; dekor o kadar gerçekçiydi ki bir NASA danışmanı bazen asansörü arayarak gerçek binada olduğunu düşünüyordu.

Gemi içinde aşırı soğuğu simüle etmek için stüdyolar yaklaşık 3°C'ye soğutulmuş, ekibi parka içinde çalışmaya ve donma belirtileri hakkında uyarılar yakmaya zorlamıştır.

Görünüşte farklı arşiv görüntülerini kullanmaktan kaçınmak için, Saturn V roketinin fırlatılma dizisi 25 dolarla satın alınan 1:144 ölçekli bir Revell modeliyle gerçekleştirildi, filmlendi ve ardından gerçekçi bir görünüm için yüksek çözünürlüklü bir monitörün aracılığıyla yeniden filmlendi.

Astronotların idrarının uzaya atılmasını gösteren sahne, başlangıçta inandırıcı olmayan olarak değerlendirilen sentetik görüntülerle denendi, sonunda bir Evian su şişesinden projeksiyonlu damlacıklar fotoğraflanarak çekildi.

Meşhur "Houston, we have a problem" replikleri gerçekte böyle söylenmedi: Jack Swigert "Houston, we've had a problem" demişti, senaryo yazarı William Broyles Jr. tarafından dramatik olarak daha az etkili olarak değerlendirilen bir formülasyon, o da bunu şimdiki zaman kullanılarak yeniden formüle etmeyi tercih etti.

Gene Kranz'ın ünlü "Failure is not an option" cümlesi asla gerçek görev sırasında söylenmedi; senaryo yazarı Bill Broyles tarafından, kontrol mühendisi Jerry Bostick ile yapılan bir görüşme sonrasında icat edildi ve Bostick sadece ekip tarafından başarısızlığın asla bir seçenek olarak değerlendirilmediğini açıklamıştı.

Film, KC-135 uçağında ağırlıksızlık sahnelerinde yoğun gürültü koşullarında çekilmiş olduğu için, bu sahnelerin tüm diyalogleri post-senkronizasyon yapılarak Hanks, Bacon ve Paxton tarafından yeniden seslendirmeleri gerekti.

Film, 2023'te Kongre Kütüphanesi tarafından kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli bir eser olarak National Film Registry'de korunmak üzere seçildi.