Megan Is Missing

Yönetmen Michael Goi, filmi gerçek hayattaki bir dizi çocuk kaçırma olayından esinlenerek yazdı ve senaryoyu sadece 10 günde tamamladı.

Goi, senaryonun içerdiği şiddet nedeniyle yatırımcı bulamayacağına inandığı için filmi kendi cebinden finanse etti.

Film 2006 yılında sadece 30.000-35.000 dolarlık bir bütçeyle, beş kişilik küçük bir ekiple ve bir hafta içinde çekildi; sinema ışıklandırma ekipmanı, grip ekipmanı veya profesyonel ses kayıt cihazı kullanılmadı, böylece 'ham' ve gerçekçi bir his yaratılmak istendi.

Oyuncuların büyük kısmı deneyimsiz ya da ilk kez oynayan gençlerden oluşuyordu; Goi bilinçli olarak tanınmayan oyuncular seçerek filme bir 'gerçeklik havası' kazandırmak istedi.

Grafik içerik nedeniyle Goi, genç oyuncuların ebeceynlerinin çekimler boyunca sette bulunmasını istedi ki projeye dahil olduklarının tam olarak bilincinde olsunlar.

Megan rolünü oynayan Rachel Quinn, tartışmalı işkence fotoğraflarında gerçekten o cihazı takıyordu; bu deneyimi, fiziksel rahatsızlığı ve neyi canlandırdığını fark ettiğindeki travmatik etkisi nedeniyle çekimlerin en kötü anısı olarak tanımladı.

Quinn, sahnelerin gerçek olaylara dayandığını öğrenince Goi'den ilham kaynağı olan gerçek fotoğrafları görmek istedi ve bunları gördüğünde sette ağlamaya başladı.

Quinn, Megan'ın ceset sahnesi için saatlerce özel efekt makyajı uygulattı ve fıçı içindeki çekimlerde onu neredeyse tamamen kör eden aşırı büyük beyaz kontakt lensler takmak zorunda kaldı.

Amy'nin tecavüz sahnesini oynamak Josh'u canlandıran oyuncu Dean Waite için çok zordu ve sahnenin birkaç kez yeniden çekilmesi gerekti; Goi, Waite'in yeniden çekim istendiğinde sinirlenip küfrettiğini hatırlıyor.

Waite'in ormanda büyük bir çukur kazdığı gömme sahnesi gerçek zamanlı olarak çekildi.

Amber Perkins, fıçı içindeki sahnede diyaloğunun büyük kısmını doğaçlama olarak söyledi.

Film, Kasım 2020'de TikTok'ta viral hale gelerek popüler kültürde yeniden ilgi gördü; filme ait hashtag 83 milyondan fazla görüntülenmeye ulaştı ve bazı izleyiciler filmi 'travmatik' olarak tanımladı.

Popülerliğinin ardından yönetmen Michael Goi, izleyicilere filmi gece yalnız izlememeleri ve 'photo number one' yazısını gördüklerinde dört saniye içinde filmi kapatmaları konusunda kamuya açık bir uyarı yayınladı.

Film, 2011 yılında Yeni Zelanda'da cinsel şiddet ve genç insanların cinsel davranışlarını aşırı derecede sömürücü bir şekilde tasvir ettiği gerekçesiyle 'itiraz edilebilir' olarak sınıflandırılarak yasaklandı.

Bir Meksika yapım şirketi filmin İspanyolca dilinde Meksikalı oyuncularla bir yeniden çevrimini yapmayı teklif etti, ancak Goi bu kasvetli konuya geri dönmek istemediği için teklifi geri çevirdi.