İhtiras Tramvayı

Broadway sahne uyarlamasında Blanche DuBois rolünü oynayan ve bu rol için Tony Ödülü kazanan Jessica Tandy, filmde bu role devam edecekti; ancak yapımcı Charles K. Feldman gişe çekiciliği daha yüksek bir oyuncu istedi.

Blanche rolü için önce Bette Davis ve Olivia de Havilland'a teklif götürüldü, ancak her ikisi de rolü geri çevirdi.

Sonunda rol, oyunun Londra sahne uyarlamasında (o zamanki kocası Laurence Olivier'in yönettiği versiyonda) Blanche'ı canlandırmış olan Vivien Leigh'e verildi; Marlon Brando anılarında Tandy'yi takdir etmesine rağmen 'Blanche olan kişinin Leigh olduğunu' söylemiştir.

Marlon Brando, Kim Hunter ve Karl Malden gibi oyuncuların çoğu, yönetmen Elia Kazan dahil olmak üzere orijinal Broadway prodüksiyonundaki rollerini filmde tekrar canlandırdı.

Film, açılış ve kapanış sahneleri hariç New Orleans'ta değil, tamamen Burbank, Kaliforniya'daki Warner Bros. Stüdyoları'nda çekildi.

Kowalski dairesi, karakterler arasındaki gerilimi yansıtmak amacıyla film ilerledikçe giderek daha küçük görünecek şekilde tasarlandı.

Açılış sahnesinde Blanche'ı bırakan tramvay olarak 922 numaralı araç seçildi; bu tramvay 2022 yılına kadar St. Charles Tramvay Hattı'nda hizmete devam etmiştir.

Filmin çekildiği dönemde gerçek 'Desire' tramvay hattı otobüs servisine dönüştürülmüştü; yapım ekibi, üzerinde 'Desire' yazan bir tramvayı kiralamak için yetkililerden özel izin almak zorunda kaldı.

Elia Kazan, Blanche DuBois'in görüntüsünün aniden ortaya çıkabilmesi için set duvarlarını hareketli şekilde tasarlamıştır.

Marlon Brando için satın alınan tişört, daha dar görünmesi için birkaç kez yıkanarak küçültülmüştür.

Vivien Leigh, çekimler sırasında kendi evinin bahçesindeki havuzda David Niven, Marlon Brando ve Laurence Olivier'in yüzdüğünü ve Olivier ile Brando'nun öpüştüğünü gördüğünü anlatmıştır; Leigh'in bu duruma karşı hiç tepki vermemiş gibi davrandığını belirtmiştir.

Filmin senaryosu, Tennessee Williams'ın kendisi, Oscar Saul ve Elia Kazan tarafından, oyunun başarılı 1947 Broadway prodüksiyonundan doğrudan uyarlanarak yazılmıştır; oyun daha önce New York Drama Eleştirmenleri Çevresi Ödülü ve Pulitzer Ödülü'nü kazanmıştı.

Hays Code'a uyum sağlamak ve Ulusal Ahlak Birliği'nin kınamasından kaçınmak amacıyla çekimler tamamlandıktan sonra birkaç sahne kesildi; 1993'te Warner Bros. arşivlerinde rutin bir envanter sırasında bu sansürlenmiş görüntüleri yeniden buldu ve bunlar bir 'orijinal yönetmen versiyonu' olarak video yeniden yayınında geri eklendi.

Orijinal oyunda Blanche'ın kocası, eşcinsel bir ilişkisi ortaya çıktıktan sonra intihar etmişti; Hays Code nedeniyle bu referans filmden çıkarıldı ve Blanche yerine kocasının hassas doğasına gösterdiği küçümsemenin onu intihara sürüklediğini söyler, ancak kocasının 'açığa çıkmasına' dair belirsiz bir gönderme yapar.

Oyunda Blanche'ın geldiği kasabanın adı gerçek bir yer olan Laurel, Mississippi idi; filmde bu isim kurgusal 'Auriol, Mississippi' olarak değiştirildi.

Alex North'un caz etkili müzikleri, karakterlerin psikolojik dinamiklerini yansıtan kısa müzikal bölümler şeklinde yazılmıştır ve bu, ana akım bir sinema filmi için bestelenen ilk caz partisyonlarından biri olarak kabul edilir; North bu çalışmasıyla Oscar'a aday gösterilmiştir.

Film, üç farklı oyunculuk kategorisinde (En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu, En İyi Kadın Oyuncu, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu) Oscar kazanan ilk film olarak bir rekor kırmıştır; bu başarı daha sonra 1976'da Network ve 2022'de Everything Everywhere All at Once tarafından tekrarlanmıştır.

Film, Warner Bros. yapımı olarak 1936'dan (Anthony Adverse) sonra dört veya daha fazla Oscar kazanan ilk yapım olmuştur.

Japon yönetmen Akira Kurosawa, bu filmi en sevdiği 100 film arasında göstermiştir.