Pi'nin Yaşamı

Hayvanların da ruhu var. Ruhlarını gözlerinde gördüm.

Açlık kendin hakkında bütün bildiklerini değiştirebilir.

Richard Parker olmasa çoktan ölmüş olurdum. Ondan korkmak beni tetikte tutuyor. İhtiyaçlarını gidermek amaç veriyor.

Bir ağız dolusu su sana zarar vermez ama panik sana zarar verir.

Hayvanlar bizim gibi düşünmez. Bunu unutan insanlar kendilerini onlara öldürtür. O kaplan… senin arkadaşın değil. Onun gözlerine baktığında gördüğün kendi duygularının sana yansıması. Başka bir şey değil!

Vişnu, Üstün Ruh. Bütün var olan şeylerin ruhu. Vişnu, kıyıları bulunmayan kozmik okyanusta uyur ve bizler onun düşlerinin elemanlarıyız.

Tanrı beni terk etmiş gibi gözükse de, izliyordu. Acılarıma kayıtsızmış gibi gözüktüğü zamanlar da bile, izliyordu.

Ölüyoruz, Richard Parker. Üzgünüm. Yağmuru hissedebiliyor musun? Tanrım, bana yaşamımı verdiğin için sana teşekkür ederim. Şimdi hazırım.

Kimileri et yer, kimileri ot yer. Hepimizin her şey hakkında aynı düşüncede olmasını beklemiyorum ama körü körüne her şeyi kabul etmendense benim onaylamadığım bir şeye inanmanı tercih ederim. Ve bu mantıklı düşünmekle başlar. Anlıyor musun?

Elimde tutunabileceğim sadece kelimeler kaldı. Her şey bir birine karıştı, küçük parçalara ayrıldı. Artık gündüz hayallerini, gece rüyalarını gerçeklerden ayıramıyorum.

Boktan, uyduruk bir şeyin beni bu kadar mutlu edebileceği hiç aklıma gelmezdi.

İlk olarak Krişna ile tanıştım.

Büyürken Tanrılar benim süper kahramanlarım oldu.

İsa ile oniki yaşımdayken dağlarda tanıştım.

Yerini düzenle ve hayatta kalma mücadelene başla… Hepsinden daha fazla: Ümidini yitirme.