Serpiko

De Laurentiis'in hakları almasından önce, proje çetrefil bir gelişim süreci yaşadı: başlangıçta dedektif Durk rolü için Paul Newman ve Serpico rolü için Robert Redford düşünülmüş, ancak Serpico'nun kendisi basit bir komiser rolüne indirgenme korkusuyla projeden uzaklaştı ve Newman, Redford ile yönetmen Sam Peckinpah da girişimi terk etti.

Yapımcı Dino De Laurentiis, İtalyan sinema finansmanı yasalarındaki bir değişiklikten sonra İtalya'dan Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı ve Peter Maas'ın kitabının haklarını Mart 1973'teki yayınlanmasından bile önce satın aldı, yazara 400.000 dolar ödedi.

Paramount Pictures başlangıçta projeye karşı çıktı ve 'yeterince polis filminin yapıldığını' düşündü, ancak De Laurentiis Gulf+Western başkanı Charles Bluhdorn'un desteğini buldu ve bu kişi filmin yapılmasını şiddetle istedi.

Al Pacino başlangıçta Waldo Salt'un senarisunu ilginç bulmadı, ancak yapımcı Martin Bregman ile birlikte organize edilen gerçek Frank Serpico ile doğrudan bir görüşmeden sonra fikrini değiştirdi.

Yönetmen John G. Avildsen, yapımcı Martin Bregman ile yaşanan şiddetli gerilimler nedeniyle ön yapım sırasında kovuldu: Avildsen'in versiyonuna göre, asıl neden Leslie rolünde o dönem Bregman'ın arkadaşı olan Cornelia Sharpe'ı oyuncu seçmeyi reddetmesiydi.

Rolü hazırlamak için Al Pacino, yaz boyunca Montauk'ta Frank Serpico ile birkaç kez buluştu, New York'un tehlikeli olarak kabul edilen mahallelerde gizli gezdi, trafikte sıkışan bir kamyoncuyu öfkeli şekilde tutuklamaya çalıştı ve yöntembilimci oyunculuğunun unkempt görünüşü nedeniyle Manhattan'daki bir restorana girişi reddedildi.

Pacino'nun hikayede anlatılan on bir yıl boyunca büyüyen saç ve sakalını yönetmek için, film ters kronolojik sırayla çekildi: oyuncu uzun saç ve sakallarla çekimlere başladı ve başlangıçta 1960'ta geçen sahneler için tamamen tıraşlı görünmesi için kademeli olarak tıraşlandı.

New York kışını tam yaz ortasında yeniden yaratmak için, yapım ekibi ağaçların yapraklarını sökmek ve çalıları kesmek zorunda kaldı; oyuncular ağır ceketler giydi ve soğuğu simüle etmek için ciltlerine mavi bir tonalite makyöz yapıldı.

Sidney Lumet, filmi sadece 51 günde çekti ve bütçeye uydu; New York'un dört istasyonu da dahil olmak üzere 104 farklı lokasyonda 107 konuşan karakteri yönetti: Harlem, Güney Bronx, Bedford-Stuyvesant, Brooklyn ve Astoria ve New York Polis Departmanı'ndan aktif olarak çalışan dört polis karakolunda çekim izni aldı.

Sidney Lumet başlangıçta orijinal bir film müziği istemedi, ancak Yunanlı besteci Mikis Theodorakis'in az önce hapishaneden serbest bırakıldığını öğrendi: onu Paris'te buldu ve müzisyen sonraki gün New York'a uçtu ve görevi kabul etti.

Gerçek Frank Serpico filmin galasına katıldı ancak sonuna kadar seyretmeyi başaramadı, sonuçtan 'uzak' hissetti; onu tamamen ancak 2010'da seyiretti ve daha sonra Lumet'in kendisini, onun söyledikleri 'gerçek dünyadaki hiçbir zaman olmamış' bir sahnede çekimleri durdurduktan sonra setten uzaklaştırdığını açıkladı.

Film kolluk kuvvetleri arasında tartışmalara neden oldu: New York Polis Şefi Michael Codd, filmin Serpico'nun departmanın tek dürüst polisi olduğunu önerdiği için filmyi eleştirdi; Bronx İlçe Savcısı Burton B. Roberts de filmin 'mutlak bir şekilde gerçeklikle hiçbir ilgisi olmadığını' açıkladı.

Bir Serpico posteri, Tony Manero'nun La febbre del sabato sera (1977) filmindeki odasında ve Boogie Nights (1997) filminin başrol oyuncusunun odasında görülür; film ayrıca Assassini nati (1994) ve Get Shorty (1995)'de alıntılanır.