Son Umut

P. D. James'in romanının uyarlama seçeneği 1997'de Beacon Pictures tarafından satın alındı ve senaryo Paul Chart, sonrasında Mark Fergus ve Hawk Ostby tarafından yazılan birkaç versiyon yaşadı; Cuarón 2001'de projeye katılmadan önce.

Alfonso Cuarón, çok fazla etkilenmekten ve 'her şeye şüphe etmeye' başlamaktan korktuğu için P. D. James'in orijinal romanını okumamayı tercih etti; bunun yerine kısaltılmış bir versiyonunu okudu; ortak senaristin Timothy J. Sexton ise tam kitabı okudu.

Cuarón, Clive Owen'a filmin sosyal yeniden inşa modeli olarak Savaş Şarkısı filmini gösterdi ve filminin vizyonunu sundu; ayrıca hikayenin felsefi çerçevesini inşa etmek için Slavoj Žižek'in okumalarından yararlandı.

David Arata tarafından yeniden yazılan yeni bir senaryo versiyonu, Clive Owen'ı projeye katılmaya ve ön üretime başlamaya ikna etti; oyuncu ayrıca senaryoya kredilendirilmeyen katkılarda bulundu.

Londra'daki çekim, 2005 temmuzunda şehirdeki terör saldırılarıyla çakıştı, ancak Cuarón, çekimleri taşımayı asla düşünmedi; bazı mekanları değiştirilemez olarak gördü; Fleet Street'teki saldırı sahnesi gerçek saldırılardan bir buçuk ay sonra çekildi.

Londra'ya daha kullanılmış bir görünüş vermek için Cuarón, ekibinden dekorları 'daha Meksika stiline' uyarlamasını istedi; benzer mekanların Meksika yoksulluğunda nasıl görüneceğini hayal etti.

Çekim sırasında henüz inşa edilmemiş olan The Shard kulesi, ön mimari planlardan sayısal olarak Londra şehir silüetine eklendi; 2027 tarihine kadar tamamlanacak olduğu için.

Yol işgal sahnesi plan-sekansı, Gary Thieltges tarafından icat edilen özel bir kamera tertibatı gerektirdi; koltukların oyuncuları gizlemek için alçaltıldığı ve kamerayı hareket ettirmeye izin vermek için ön camı dönen modifiye edilmiş bir araç.

Theo'nun kuşatılmış bir binayı geçtiği uzun plan-sekans çekimi sırasında, kan yanlışlıkla kamera lensine çıktı; görüntü yönetmeni Emmanuel Lubezki, Cuarón'u bu olayı final montajda tutmaya ikna etti.

Çoğu zaman dillendirilene aksine, filminin ünlü plan-sekanları tamamen sürekli değildir; görsel efektler ekibi, kesintisiz kamera hareketlerinin yanılsamasını oluşturmak için birçok çekimi birleştirdi; örneğin araba işgal sahnesi, dört farklı yerde çekilen altı segmentten oluştu ve beş görünmez sayısal geçişle birleştirildi.

Kee'nin doğum sahnesi için, üç dakikadan fazla süren bir planda iki çekim yapıldı: ikinci çekim oyuncu Clare-Hope Ashitey'nin bacaklarını gizledi; bunlar protez bacaklarla değiştirildi; bebek başlangıçta animatronik olarak tasarlanmıştı; daha sonra Framestore tarafından oluşturulan sayısal bir imajla değiştirildi.

Cuarón, İngiliz besteci John Tavener'a 'Fragments of a Prayer' adlı on beş dakikalık bir eser sipariş etti; bu eser filmde yinelenen ruhani bir motif olarak kullanıldı; Latin, Almanca ve Sanskritçe sözleri mezzo-soprano Sarah Connolly tarafından söylendi.

Film birçok görsel ve sembolik referans içerir; Pink Floyd'un Animals albümüne saygı duruşu olarak bir domu şeklindeki balon ve Battersea Power Station sahnesi sırasında görünen Michelangelo'nun David'i, Picasso'nun Guernica'sı ve Banksy'nin Kissing Coppers'ı gibi sanat eserleri; bu sahne Tate Modern'e atıfta bulundu.

Erkek çocuğunun cesedini tutan bir kadını gösteren bir sahne, Balkanlar'da çekilen ve Michelangelo'nun Pietà'sından esinlenen gerçek bir fotoğrafa doğrudan referans yaptı; Cuarón'a göre bu, film boyunca çapraz referansların bir oyununu yarattı.

Sınırlı bir çıkış ve ödül sezonunda az bir pazarlama stratejisi olmasına rağmen, film üç Oscar'a aday gösterildi ve BAFTA'larda en iyi sinematografi ve en iyi sanat yönetmenliği ödüllerini kazandı; daha sonra 2000'lerin ve 21. yüzyılın en iyi filmleri arasında sık sık anılmaya başlandı.