13. Cuma: Bölüm 3

Filmin ilk taslakları, bir önceki filmden kalan Ginny Field karakterinin travmasını merkeze alıyor ve onun bir akıl hastanesine kapatılmasını ya da öz savunma öğrenip Jason'la yüzleşmesini konu ediniyordu.

Bu senaryo, Ginny'yi canlandıran oyuncu Amy Steel'in rolü reddetmesi üzerine terk edildi; Steel, kesin bir senaryo olmadığı ve ajanslarının işe karışmasıyla anlaşmanın bozulduğunu belirtti.

Bir önceki filmin senaristi Ron Kurz projeyi reddetti; bunun üzerine bir önceki iki filmde script süpervizörlüğü yapmış olan Martin Kitrosser, eşi Carol Watson ile birlikte senaryoyu yazdı. Paramount ayrıca senaryoyu daha 'sinsi ve tehditkar' hale getirmesi için Petru Popescu'yu görevlendirdi, ancak Popescu jenerikte kredi almadı.

Dana Kimmell, yönetmen Steve Miner'in onu başka bir slasher filmi olan Sweet Sixteen'deki performansından tanıması üzerine Chris Higgins rolü için seçildi.

Larry Zerner, oyuncu seçmenleri tarafından sokakta yürürken keşfedilip Shelly rolüyle teklif edildi.

Jason Voorhees rolü için İngiliz dublör Richard Brooker seçildi.

Seriye ait önceki iki filmden farklı olarak Part III, Doğu Yakası yerine California'da, Saugus'taki Valuzet Movie Ranch'te 1982'nin bahar aylarında çekildi; ev, ahır ve göl özel olarak inşa edilmişti ve ev 2006'da yanana kadar set üzerinde kaldı.

Filmin 3D kameralarla çekilmesi, sahne kurulumunun bazen saatler sürmesine ve oyuncuların 3D efektlerin doğru yakalanması için sahneleri defalarca tekrar oynamasına neden oldu; oyuncu Larry Zerner, performanstan çok kameraya doğru fırlatılan nesnelerin doğru açıyla vurulmasının önemli olduğunu hatırlıyor.

Jason'ın imzası haline gelen hokey maskesi fikri, setteki bir ışık kontrolü sırasında ortaya çıktı; hokey hayranı olan 3D efekt süpervizörü Martin Sadoff, yönetmen Miner'e bir Detroit Red Wings kaleci maskesi verdi.

Maske çok küçük çıkınca, makyaj efektleri yönetmeni Doug White VacuForm tekniğiyle maskeyi büyütüp yeni bir kalıp oluşturdu; sanat yönetmeni Terry Ballard da maskeye kırmızı üçgenler ekleyerek benzersiz görünümünü yarattı.

Richard Brooker için biri yaklaşık 11 farklı protezden oluşan ve uygulanması altı saat süren, diğeri ise maskenin çıkarılmadığı sahnelerde kullanılan basit bir kafa maskesi olmak üzere iki farklı protez yüz maskesi hazırlandı; bu protezler Tom Savini'nin ilk filmin sonunda kullandığı orijinal protezlerden ilham aldı.

Film müziğini seri için ilk iki filmi de besteleyen Harry Manfredini yaptı; ayrıca Manfredini ve Michael Zager'in kurgusal 'Hot Ice' grubuyla ortak imza attığı bir disko teması filme dahil edildi ve dönemin disko ile gey kulüplerinde popüler oldu.

Filmin 3D teknolojisiyle çekilmesi Martin Jay Sadoff'un önerisiyle gerçekleşti ve bu, Paramount'un 1954'teki Jivaro'dan sonra 3D olarak ürettiği ilk filmdi; teknoloji geliştirme maliyeti yaklaşık 15 milyon dolardı.

Projeksiyon lensleriyle ilgili anlaşmazlık yüzünden Marks Polarized Corporation, Paramount'a karşı 25 milyon dolarlık bir dava açtı; dava sonucunda Paramount filmde 'Marks 3-Depix® Converter kullanılarak çekilmiştir' ibaresini göstermeyi kabul etti.

Film, E.T. the Extra-Terrestrial'ı gişe birinciliğinden indiren ilk film oldu ve 1982'nin Poltergeist'ten sonra en çok hasılat yapan ikinci korku filmi haline geldi.

Açılış haftasonunda 9,4 milyon dolar hasılat yaparak, o zamana kadarki en yüksek korku filmi açılış rekorunu kırdı; bu rekor daha önce 1980 yapımı ilk Friday the 13th filmine aitti.