Susam Sokağı

Sesame Street projesi 1966 yılında yapımcı Joan Ganz Cooney ile Carnegie Vakfı başkan yardımcısı Lloyd Morrisett arasındaki görüşmelerde şekillendi; amaçları televizyonun 'bağımlılık yapıcı' özelliklerinden yararlanıp çocukların okula hazırlanmasına yardımcı olmaktı.

İki yıllık araştırmanın ardından yeni kurulan Children's Television Workshop (CTW), Carnegie Vakfı, Ford Vakfı, Corporation for Public Broadcasting ve ABD federal hükümetinden toplam 8 milyon dolarlık bir hibe aldı (2025 değeriyle yaklaşık 70 milyon dolar).

Joan Ganz Cooney'e göre 'Sesame Street' ismi, heyecan verici şeylerin gerçekleştiği bir yeri çağrıştıran 'open sesame' (açıl susam açıl) ifadesinden esinlenerek seçildi.

Yapımcılar önce çocuk psikologlarının önerisiyle insan oyuncular ile kuklaların birbirleriyle etkileşime girmemesine karar vermişti, fakat testlerde çocukların kukla sahnelerinde daha ilgili olduğu görülünce Jim Henson'dan Big Bird ve Oscar the Grouch gibi karakterler yaratılması istendi ve Sokak sahneleri yeniden çekildi.

Yapım ekibi başı Jon Stone, oyuncu seçiminde beyaz oyuncuların azınlıkta kalmasını hedeflemiş ve seçmeleri video kaydına alarak çocuklara izletip tepkilerine göre kadroyu belirlemiştir; örneğin Loretta Long, 'I'm a Little Teapot' şarkısını söylediğinde izleyen çocukların ayağa kalkıp eşlik etmesi üzerine Susan rolüne seçilmiştir.

Jim Henson, Sesame Street kuklalarının ticari marka haklarına sahipti ve başlangıçta onları pazarlamaya isteksizdi; CTW, ürün gelirlerinin yalnızca CTW'nin ve yayın etkinliklerinin finansmanında kullanılacağına söz verince katılmayı kabul etti ve performans ücretini kuklaların tam sahipliği karşılığında feragat ederek gelirleri CTW ile paylaştı.

Programın çekimleri ilk yirmi dört yıl boyunca Manhattan'da yapıldı, 1992'den sonra ise Queens'teki Kaufman Astoria Studios'a taşındı.

Yapımcı Dave Connell, dizide profesyonel çocuk oyuncu kullanılmamasında ısrar etti; bu nedenle sahnelerde yer alan çocuklar amatör, senaryosuz ve doğaçlama davranıyordu, bu da programa özgün ve taze bir hava kazandırdı.

Mississippi'deki devlet televizyon komisyonu, Mayıs 1970'te 'ırksal olarak yüksek düzeyde karışık' çocuk kadrosu nedeniyle eyaletin buna hazır olmadığını düşünerek Sesame Street'i yayınlamamaya karar verdi.

Eleştirmen Richard Roeper'a göre, Sesame Street'in etkisinin en güçlü göstergelerinden biri, özellikle Bert ile Ernie'nin cinsel yönelimine dair spekülasyonlar gibi diziyi ve karakterlerini çevreleyen kalıcı söylenti ve şehir efsaneleridir.

1998'de CTW, ilk kurumsal sponsoru olan oyun alanı üreticisi Discovery Zone'un bölüm öncesi ve sonrası kısa reklamlarının yayınlanmasını kabul edince, tüketici hakları savunucusu Ralph Nader diziyi 'etkiye açık çocukları sömürmek'le suçlayarak boykot çağrısı yaptı.

2015'te ilk yayın haklarının HBO'ya geçmesi kararı, Sesame Workshop'un COO'su Steve Youngwood tarafından 'aldığımız en zor kararlardan biri' olarak tanımlandı ve bu adım, ayrıcalıklı çocukları kayıran bir hamle olarak eleştirilere yol açtı.