KochiKame

Animenin fikri aslında 1987 yılında ortaya çıkmıştı ve 'Hi Atari Ryōkō!' dizisinin devamı olarak düşünülmüştü, ancak Shueisha başkanının 'televizyonda geniş çapta yayınlanırsa polis teşkilatını rahatsız edebilir' endişesiyle sert itirazı üzerine proje rafa kaldırılmıştı.

Proje uzun süre askıda kalmış, ancak Shūkan Shōnen Jump dergisinin editörlüğüne Kazuhiko Torishima'nın geri dönmesiyle, düşen satışları canlandırmak amacıyla yeniden gündeme gelmiş ve Torishima'nın ikna etmesiyle Shueisha yönetiminden onay alınmıştır.

Dizi, bir önceki program olan 'Kiteretsu Daihyakka'nın son bölümünün üretimden kaldırılması nedeniyle personelin doğrudan 'KochiKame' yapımına geçmesiyle, planlanandan bir hafta erken, 16 Haziran 1996'da yayına başlamıştır.

Manganın orijinalindeki şiddet, küfür ve müstehcen sahneler ile gerçek marka isimlerine dayanan hikâyeler animede büyük ölçüde yumuşatılmış; buna karşılık Ryōtsu ve Ōhara gibi karakterlerin insani/duygusal yönleri ön plana çıkarılmıştır, çünkü dizi altın kuşakta yayınlanıyordu ve Fuji TV özellikle bu duygusal tona önem veriyordu.

Yapım kuralı gereği, mangada 50. cildden önceki hikâyelerin temelde animeye uyarlanmaması gerekiyordu; uyarlanacaksa da içerik büyük ölçüde değiştirilerek üretiliyordu.

1997'deki 'Pokémon şoku' olayının ardından diğer kanallar ekranda uyarı yazıları gösterirken, KochiKame'de bu uyarı özgün bir şekilde ele alınmış; 92. ile 191. bölümler arasında karakterler 'Televizyon izlerken odayı aydınlık tutun ve ekrandan uzak durun' şarkısını söylemiş, 2001-2003 arası bölümlerde ise Ryōtsu bunu sözlü olarak izleyicilere hatırlatmıştır.

Yapım başlangıçta selüloit (cel) tekniğiyle yapılıyordu; 122. bölümde dijital üretim denendi, 145 ve 146. bölümlerde tekrar denendikten sonra 149. bölümden itibaren tamamen dijital üretime geçildi.

Dizi başta film ile çekiliyordu, ancak 7. bölümden itibaren VTR'ye telesine yöntemiyle aktarılıp kanala o şekilde teslim edilmeye başlandı; bu yüzden dijitalleşene kadar görüntüler bulanık bir renk tonuna sahipti.

Reiko rolündeki seslendirmen Yumi Morio'nun 1998 yılı sonlarında ikinci çocuğunu doğurması nedeniyle izne çıkması üzerine, karaktere geçici bir yedek seslendirmen atanmadı; bunun yerine 'ücretli izin' bahanesiyle Reiko'nun sahneleri azaltıldı, bazı sahneleri Maria karakteriyle değiştirildi ve önceden toplu çekimler yapılarak bölüm sırası buna göre düzenlendi.

Kadrolama sürecinde Nelke Planning şirketinin etkisiyle, dizide profesyonel seslendirme sanatçısı olmayan pek çok oyuncu ve şovmen (Lasalle Ishii, Yumi Morio, Kobei Hayashiya, Yūko Doi, Rieko Miura, Masato Sakai gibi) rol almıştır; Masato Sakai ve Tomohito Yashima gibi henüz tanınmadıkları dönemde katılan bazı isimler, yayın devam ederken başka seslendirmenlerle değiştirilmiştir.

Dizinin 8 yıllık yayın süresince ortalama izlenme oranı %17 olup, en yüksek reyting %19,1 ile hem 2002 tarihli 'Avrupa'yı Geçiş: Reiko Kurtarma Operasyonu' özel bölümünde hem de 2003 tarihli 277-278. bölümlerde kaydedilmiştir.

2001 yılında yayınlanan 204. bölümün fragmanında şaka amaçlı 'Reyting ölçüm cihazınız varsa mutlaka izleyin!' yazısı çıkınca, reyting ölçüm şirketi Video Research'ten programa doğrulama talebiyle iletişime geçilmiştir.

Açılış şarkılarından 'Damatte Ore ni Tsuite Koi'nin ilk kullanıldığı 192. bölümde, şarkıcı Yoshimi Tendō'ya çok benzeyen bir karakterin karakolu ziyaret ettiği kısa bir skeç eklenmiş; karakterin sesini bizzat Tendō seslendirmesine rağmen karakter Ryōtsu'nun sorusuna 'Ben Yoshimi Tendō değilim' diye yanıt vermiştir.

En uzun süre kullanılan açılış şarkısı 'Damatte Ore ni Tsuite Koi' olup (2 yıl 8 ay) kullanılmıştır; ancak 'Katsushika Rhapsody'nin iki versiyonu (Kōhei Dōjima ve Yum!Yum! versiyonları) toplamda daha uzun süre (3 yıl 4 ay) kullanılmıştır. En kısa süreli açılış şarkısı ise sadece 9 bölümde kullanılan 'Kochira Kameza no Onna' olmuştur.