The Adventures of Pinocchio

Pinocchio'yu çekme fikri, Luigi Comencini ve Suso Cecchi D'Amico'nun 1963'te bir senaryo yazmaya başladığı zaman doğdu, ancak Federico Fellini'nin de aynı hikayeyi çekmeyi düşündüğünü öğrendikten sonra vazgeçtiler.

Rai o dönemde hâlâ siyah-beyaz yayın yapıyor olmasına rağmen, mini dizi uluslararası ortak üretim ve dağıtım için renkli olarak yapıldı.

Orijinal beş bölümlük versiyonun (280 dakika) yanı sıra, Comencini altı bölümlük genişletilmiş bir versiyon (320 dakika) yaptı ve bu, Pierre Cholodenko tarafından Fransızcaya uyarlandı ve Aralık 1972'de Fransa'da ORTF'nin Première chaîne kanalında yayınlandı. 135 dakikalık bir sinematik edisyonu da mevcuttur.

Pinocchio'yu canlandıran genç Andrea Balestri, canlı ve asi kişiliği nedeniyle Toskana'daki ilkokul çocukları arasından seçildi, ancak birçok sahnede sesi çok tiz çıktığı için ses post prodüksyonunda kendisi tarafından dublaj yapılması gerekti.

Lucignolo rolünü oynayan Domenico Santoro, babasını kaybetmiş on kardeşli bir Napoli çocuğuydu ve Comencini tarafından çocuk işçiliği hakkında yapılan bir TV belgeselinin sayesinde keşfedildi; güçlü Napoli aksanı nedeniyle ses post prodüksyonunda Livorno'dan seçilen bir çocuk tarafından dublaj yapıldı.

Mastro Ciliegia rolünü oynayan Ugo D'Alessio, filmdeki Omino di burro (Tereyağ Adami) karakterini de oynayan Riccardo Billi tarafından dublaj yapıldı; Billi zaten 1940'taki ünlü Disney animasyon filmine "Una stella cade" şarkısında Grillo Parlante (Konuşan Kriket) sesini vermişti.

Ünlü efektçi Carlo Rambaldi, başlangıçta Pinocchio'nun kukla tasarımını yapmakla görevlendirildi ve üç mekanik prototipi yarattı, ancak üretim onunla ilişkisini kesti ve yine de onun mucitlerine onun rızası olmadan kullanıldı; Rambaldi Rai'ye dava açtı ve davayı kazandı.

Filmde kullanılan ahşap kukla, Oscar Tirelli tarafından üç örnek halinde yapıldı: biri sabit (daha sonra Nice'te bir girişimci tarafından satın alındı), biri hareket sahneleri için mekanik ve biri su sahneleri için aquatik; model, Collodi'nin romanını ilk resimlendiren sanatçılardan biri olan Carlo Chiostri'nin çizimlerinden ilham aldı.

Collodi'nin romanı Toskana'da geçiyor olmasına rağmen, mini dizi ağırlıklı olarak Lazio'da, Roma ve Viterbo illeri arasında, Farnese, Ischia di Castro, Isola Farnese, Lago di Martignano, Civitavecchia limanı, Guidonia'daki Colle Fiorito ve Tarquinia Tuzlaları gibi yerlerde çekildi.

Paese dei Balocchi (Oyuncak Ülkesi) sahneleri, Guidonia'daki Baracconi di Colle Fiorito'da (tütünün kurutulması için kullanılan hangarlar) çekildi ve bu hangarlar doksan'ların ortasında bir alışveriş merkezi inşa etmek için yıkıldı.

Mini dizi muazzam bir halk başarısı elde etti ve 1972'de İtalya'da ilk yayınında ortalama yirmi bir buçuk milyon seyirciye ulaştı.

Müzik Fiorenzo Carpi tarafından bestelenmiş olup Lucignolo teması, Pinocchio teması (Birichinata), hüzünlü In cerca di cibo (Yemek Arıyor) ve Fata Turchina (Turkuaz Peri) teması gibi tema içeriyordu; bunlardan bazıları Nino Manfredi ve yine Andrea Balestri tarafından seslendirilen şarkı şeklinde de uyarlandı.