Rowan & Martin's Laugh-In

Program, 9 Eylül 1967'de Timex sponsorluğunda tek seferlik bir özel program olarak yayınlandı; büyük başarı kazanınca dizi haline getirilerek The Man from U.N.C.L.E.'nin yerini aldı.

Programın adı, dönemin 'love-in' ve 'be-in' gibi hippi kültürü terimlerine bir gönderme olup, bu terimler sivil haklar ve savaş karşıtı gösterilerdeki 'sit-in' eylemlerinden türemişti.

Dizi, vodvil ve burlesk mizahından etkilenmenin yanı sıra en doğrudan ilhamını Olsen and Johnson'ın Hellzapoppin' gibi gösterilerinden, Ernie Kovacs'ın yenilikçi televizyon çalışmalarından ve İngiliz hiciv programı That Was the Week That Was'tan almıştır.

Goldie Hawn, pilot bölüm sırasında Good Morning World dizisiyle sözleşmeli olduğu için programa ancak üçüncü bölümde katılabildi.

Arte Johnson yıldız olarak ayrı bir jenerik kredisi talep edince, yapımcılar sunucu Gary Owens'a onun adını 'Dan Rowan ve Dick Martin! Ve Arte Johnson! Ruth Buzzi ile birlikte...' şeklinde ayrı bir cümle olarak okutarak hem onu memnun etti hem de topluluk oyuncusu olduğunu ima etti.

Program NBC'nin Burbank tesisinde iki inçlik quadruplex video bantla kaydedildi; bilgisayar kontrollü kurgu henüz icat edilmediğinden, bant ferrofluid ile görselleştirilip jilet veya giyotin kesici ile kesilip yapışkan bantla birleştiriliyordu, bu da montaj bandının tekrar kullanılamamasını sağlıyordu.

Kurgucu Arthur Schneider, öncü 'jump cut' kullanımıyla 1968'de bir Emmy Ödülü kazandı; bu teknik, ara verme (fade-out) olmadan bir çekimden diğerine ani geçiş yapmayı içeriyordu.

Lorne Michaels, Saturday Night Live'ın yapımcısı olmadan önce Laugh-In için yazarlık yapmıştı ve dizinin 'Haberlere Bakış' segmenti SNL'in 'Weekend Update' bölümüne ilham vermiştir.

'Haberlerin Geleceği' segmentinde en az iki kez gerçek olaylar isabetle tahmin edilmişti: Ronald Reagan'ın 1988'de başkan olacağı ve Berlin Duvarı'nın 1989'da yıkılacağı.

'Here Comes the Judge' skecinin hakimi rolünü önce İngiliz komedyen Roddy Maude-Roxby oynadı, ardından gece kulübü komedyeni Pigmeat Markham kendi ünlü replikinin çalındığını fark edip yapımcı George Schlatter'dan rolü kendisinin oynamasını istedi ve ikinci sezonun ilk yarısında hakimi canlandırdı.

Dizi 2002 yılında TV Guide'ın 'Tüm Zamanların En İyi 50 Televizyon Programı' listesinde 42. sıraya yerleşti.